elenaell

PLN: μέρος V

2010-01-03T23:33:00.003+02:00

Καλή χρονιά!!!

Δεν έχω να σας πω πολλά γιατί το βίντεο της Ann Mary Carnevale που ετοίμασε για τους συναδέλφους της στο Plainville community schools τα λέει σχεδόν όλα.

Γιατί είναι σημαντικό το δίκτυο προσωπικής μάθησης, από πού να ξεκινήσουμε και τι να το κάνουμε. Μη νομίζετε ότι το έψαχνα για πολύ. Αδύνατον εν μέσω κολικών, αϋπνίας και αγκαλίτσας!!! Με βρήκε μέσω του PLN μου, από το The Educator's PLN που παρακολουθώ κάποιες συζητήσεις και μου έρχονται τα νέα στο mail. Κάτι τέτοιες στιγμές, με τις πιτζάμες σου, που λέει και το βίντεο, το εκτιμάς πάρα πολύ!

Αν δεν σας έχω πείσει ακόμη, τι να πω...

Μαιαιαιαίρη Κρίστμας

2009-12-24T09:00:00.001+02:00

Merry Christmas, χρόνια πολλά, καλά, ζεστά, τρυφερά Χριστούγεννα!

our queen!!!

2009-12-19T09:30:00.001+02:00

You are the sun,

you are the only one!

My heart is blue, my heart is blue for you!

Be my, be my ...little rock & roll queen!!!

αφιερωμένο στην κόρη μας!!!

όλοι @ her service...

PLN: μέρος ΙV, αντίσταση στην αλλαγή

2009-12-15T22:53:00.009+02:00

Ο Tom Whitby ξαναχτυπά! Με μερικές ιδέες και διαπιστώσεις που φαίνεται πώς αγγίζουν όλους τους εκπαιδευτικούς και όχι αποκλειστικά τους Άγγλους εκπαιδευτικούς ή τους Αμερικανούς, ή τους Γάλλους ή τους Έλληνες.

Η αντίσταση στην αλλαγή δεν είναι μόνο ελληνικό εκπαιδευτικό φαινόμενο αλλά αποδεικνύεται παγκόσμιο και σε χώρες που η αποδοχή και η ενσωμάτωση της τεχνολογίας είναι λίγο πιο γρήγορη από ό,τι εδώ.

Και ξέρουμε ότι με τα χρόνια, η νοοτροπία του «αφού έπιανε πάντα, γιατί όχι και τώρα», «τι να τα κάνουμε τα καινούρια, αφού τόσα χρόνια δουλεύαμε με -πίνακα, κιμωλία, φωτοτυπίες, εγκυκλοπαίδειες, μετωπικά, και πάει λέγοντας» λειτουργεί για πολλούς συναδέλφους ανεξαρτήτου ηλικίας –συχνά δυστυχώς- τα χρόνια υπηρεσίας, ακόμη και τα λίγα δεν κάνουν τη διαφορά.

Ο συνταξιούχος λοιπόν, Tom Whitby, σωστά επισημαίνει ότι η πληροφορία υπήρξε ανέκαθεν το κυρίαρχο αντικείμενο των εκπαιδευτικών, από εφημερίδες, ειδήσεις, ραδιόφωνο, τηλεόραση, εγκυκλοπαίδειες, βιβλία. Και φυσικά πολλοί συνεχίζουν να επιμένουν σ’ αυτές τις μορφές γιατί –αυτές ξέρουμε, αυτές εμπιστευόμαστε. Υπάρχουν και οι περισσότερο δύσπιστοι που επιμένουν ότι αφού δεν έχουν γίνει επίσημες έρευνες ότι το «νέο» λειτουργεί, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Τρανή δικαιολογία για μηδενική αλλαγή.

Δυστυχώς, με τους ρυθμούς που η πληροφορία και η γνώση διαμορφώνεται, διαμοιράζεται και

επικοινωνείται, ό,τι είναι φρέσκο και σχετικό σήμερα, μπορεί να έχει «παλιώσει» ή να μην ανταποκρίνεται στις ανάγκες ενός σχολείου σε έξι μήνες από τώρα, ιδιαίτερα σε θέματα υπολογιστών και τεχνολογίας. Οι ρυθμοί εξέλιξης, δηλαδή, είναι τόσο γρήγοροι που κάποια εφαρμογή που τώρα αποδίδει και λειτουργεί, σε έξι μήνες μπορεί να είναι ήδη ξεπερασμένη.

Επί του προκειμένου, όμως, το ερώτημα είναι γιατί να οργανωθούμε γύρω από ένα δίκτυο προσωπικής μάθησης; τι να το κάνουμε το pln;

Υπάρχει απάντηση:

Είμαστε εκπαιδευτικοί και οφείλουμε να διαβάζουμε το μέλλον και τα σημεία των καιρών ώστε να εξοπλίζουμε τους μαθητές με τους καλύτερους δυνατούς τρόπους για το πώς να μαθαίνουν. Και δεν μπορούμε πια να μένουμε σε παραδοσιακές μεθόδους και στα παλιά. Η γλώσσα, η λογοτεχνία, η ποίηση και όχι μόνο, αλλάζει διαστάσεις με τη συμβολή της τεχνολογίας.

Κάθε πότε ανανεώνεται μία εγκυκλοπαίδεια; χρόνια αργότερα και είναι κι ακριβές -ευτυχώς η δομή και όλες οι συλλογές των σχολικών/εφηβικών χρόνων ή δόθηκαν ή παρέμειναν ανέγγιχτες στο πατρικό.

Τα βιβλία «απειλούνται» σταδιακά από τα ηλεκτρονικά βιβλία και οι μαθητές αγκαλιάζουν τα νέα επιτεύγματα περισσότερο από τα τυπωμένα βιβλία. Οι εφημερίδες και τα περιοδικά εξαφανίζονται σιγά σιγά και αντικαθίστανται από τα ψηφιακά αντίτυπα τους. Η δική μου αντίσταση στην αλλαγή: (Η διαφωνία της Κυριακής είναι γιατί αγοράζω εφημερίδα αφού τη βρίσκω στο διαδίκτυο- και η απάντησή μου είναι ότι τα ένθετα δε είναι όλα ψηφιακά, και είναι μια συνήθεια πολλών ετών που αρνούμαι να κόψω γιατί με ξεκουράζει και μου φτιάχνει τη μέρα… Κυριακή πρωί, χουζούρι, καφές, εφημερίδα κλπ).

Το διαδίκτυο από την άλλη είναι μια ψηφιακή βιβλιοθήκη. Τόνους σημειώσεων να έχω, πρώτα εκεί θα ψάξω, αν θέλω κάτι. Η πρόσβασή σ’ αυτό δε γίνεται απαραίτητα μέσω υπολογιστή αλλά και μέσω κινητού –λέγε με iphone- και όχι μόνο.

Οι αλλαγές αυτές είναι πραγματικές –όχι αποκύημα της φαντασίας μας- και θα παραμείνουν μέχρι την επόμενη τεχνολογική αλλαγή.

Εντάξει, εμείς ως εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζουμε ακόμη το πρόβλημα να λέμε στους μαθητές μας ότι αισθανόμαστε άβολα με τους e-readers. Άμα όμως, δεν έχουμε ιδέα από υπολογιστές; Πώς το λες αυτό σήμερα; Και τι τον νοιάζει το μαθητή μας αφού η δική του πραγματικότητα και το μέλλον του θα τα περιλαμβάνει όλα αυτά;

Φυσικά, ο καλός, αποτελεσματικός εκπαιδευτικός δεν χρειάζεται τη συνδρομή της τεχνολογίας για μία καλή διδασκαλία. Και φυσικά οι συμβατικοί, δοκιμασμένοι –all time classic- τρόποι και μέθοδοι λειτουργούν. Αλλά σιγά σιγά η διδασκαλία εξελίσσεται και δε μπορούμε να μένουμε μόνο στα παλιά. Χρειάζεται να επικοινωνούμε και να μοιράζουμε τις ιδέες μας, τις καλύτερες πρακτικές μας και τις μεθόδους μας μεταξύ μας. Κι αυτό γίνεται μόνο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τα δίκτυα προσωπικής μάθησης (τα pln μας).

Η εξέλιξη στην Παιδαγωγική, τη Διδακτική, την Ψυχολογία, δε σταμάτησε μόλις πήραμε το πτυχίο μας. Παράδειγμα: η στοχοταξινομία του Bloom (1960) είναι πολλά χρόνια γνωστή –{γνώση, κατανόηση, εφαρμογή, ανάλυση, σύνθεση, αξιολόγηση}. Πόσοι από μας όμως, γνωρίζουν ότι από το 2001 έχει ανανεωθεί, εμπλουτισθεί, διαφοροποιηθεί από μαθήτρια του Bloom και δε φτιάχνεται από ουσιαστικά, αλλά από ρήματα;- θυμάμαι, κατανοώ, εφαρμόζω, αναλύω, αξιολογώ, δημιουργώ;;; Και πότε τα πανεπιστημιακά βιβλία και εγχειρίδια θα το λάβουν υπόψη τους στη βιβλιογραφία τους ώστε να ανανεωθούν;;;

Για να παρακολουθούμε το βήμα των μαθητών μας, χρειάζεται να παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Οι μαθητές μας δεν θα έπρεπε να τρέχουν στους υπολογιστές μόνοι τους, σπίτι τους, για όσα δε μαθαίνουν στην τάξη. Βεβαιότατα, εμείς έχουμε την επιλογή να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία ή όχι.

Οι μαθητές μας πάλι, όχι, δεν θα έχουν αυτήν την επιλογή. Γιατί η Τεχνολογία σε όποια μορφή, θα είναι το δικό τους σύστημα, η δική τους μέθοδος. Πρέπει λοιπόν, παρακολουθώντας τις εξελίξεις, να τους διδάσκουμε σύμφωνα με αυτό το σύστημα, για να μπορέσουν να μας πιστέψουν και να μαθαίνουν μετά από μας. Το άρθρο του Tom Whitby με τα σχόλια των συναδέλφων του, αξίζουν να τα δείτε.

Με την επιμόρφωση Β επιπέδου, που ανακινείται πάλι, αργά αλλά σχετικά σταθερά, -δείτε και το σχολιασμό της terra computerata -

όλα τα λογισμικά που σπανίως χρησιμοποίησα και ουδέποτε ξαναασχολήθηκα, εκτός των διδακτικών αναγκών της επιμόρφωσης και τα οποία -ήδη από την προηγούμενη περίοδο επιμόρφωσης που έληξε τέτοιο καιρό πέρυσι, θεωρούνταν «προπολεμικά» και ξεπερασμένα, μου φαίνονται ακόμη πιο απαρχαιωμένα σήμερα, έχοντας δει τι εφαρμογές κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και πόσα μπορούν να κάνουν και να μάθουν οι μαθητές μας χωρίς cd roms και έτοιμα λογισμικά, μόνο με μια καλή και γρήγορη σύνδεση κι ένα λειτουργικό ple: personal learning environment.

Δεν θα κρίνω αυτή τη στιγμή ότι σ’ αυτά τα λογισμικά, υποθετικά θα εκπαιδευτούν οι συνάδελφοι και θα εξετασθούν κιόλας. Έχουμε μέλλον για τέτοιες κριτικές. Απλά είναι εντυπωσιακό μερικές φορές πόσο δίπλα και πόσο μέσα στην αντίσταση για αλλαγή βρισκόμαστε. Το μόνο παρήγορο- αν είναι και καθόλου- είναι ότι συμβαίνουν και αλλού και όχι μόνο εδώ… κάτι είναι κι αυτό.

εννοιολογικοί & νοητικοί χάρτες

2009-12-08T15:30:00.003+02:00

Η αλήθεια είναι ότι μ' αρέσει ό,τι έχει να κάνει με την οπτικοποίηση και κυρίως με τους νοητικούς χάρτες και τους εννοιολογικούς. Ίσως επειδή τους πρωτοσυνάντησα πριν από τουλάχιστον 15 χρόνια, όχι ηλεκτρονικούς αλλά χειρόγραφους και κάλυψαν την ανάγκη μου για σχεδιαγράμματα και κάτι διαφορετικό που να διευκολύνει τη μνήμη και την κατανόηση.

Στο εκπαιδευτικό δίκτυο ΤΠΕ-Ε ξεκίνησε κουβέντα ο κουμπαρούλης μου, για την εννοιολογική χαρτογράφηση online κατά καιρούς στο μπλογκ του έχει παρουσιάσει

εννοιολογικούς χάρτες όπως το free webinspiration και το bubbl.us . Μπείτε στο παραπάνω ning να αρχίσουμε να δικτυωνόμαστε, να ανεβάζουμε ιδέες, συνδέσεις και να οργανώνουμε το pln μας, το δίκτυο προσωπικής μας μάθησης.

Η διαφορά εννοιολογικών από νοητικούς χάρτες δεν είναι τόσο τρομερή. Ο μεν πρώτος αφορά

διασύνδεση εννοιών -συνήθως με ευθείες γραμμές-, ο δε δεύτερος συνδυάζει χρώμα, καμπύλες, προσιδιάζει περισσότερο στον χειρόγραφο χάρτη και αφορά μία κεντρική έννοια και τις λεπτομέρειες του και τις υποέννοιες του οι οποίες καταγράφονται πάνω στα κλαράκια.

Αρχικά λοιπόν, επειδή δεν έβρισκα αυτό που ήθελα, αγόρασα το πρόγραμμα i-mindmap του

Tony Buzan που έχει και την πατέντα και τα δικαιώματα και όλα τα σχετικά. Αυτό όμως αποδείχτηκε δύσκολο για εφαρμογή στην τάξη, αφού 1. στοίχιζε και 2. μόνο άλλον έναν υπολογιστή μπορούσα να εξουσιοδοτήσω με το πρόγραμμα.

Βολευτήκαμε όπως μπορούσαμε στην τάξη, κάναμε κι ένα project στην Ιστορία αλλά τελικά το αγορασμένο πρόγραμμα είναι για προσωπική κυρίως χρήση.

Μέχρι που πρόσφατα έφτασε η στιγμή εκτός από τους υπάρχοντες διαδικτυακούς εννοιολογικούς χάρτες, να εμφανιστεί και ένας διαδικτυακός free (έχει και premium) νοητικός χάρτης με τις προδιαγραφές, τα χρώματα και τις συνδέσεις που απαιτούνται. Πρόκειται για το mapmyself το οποίο λύνει πολλά ζητήματα -αρκεί να υπάρχει παντού -εννοώ στα σχολεία- διαδίκτυο.

Παράλληλα όμως, για όσους προτιμούν τους εννοιολογικούς χάρτες μπορούν να περιηγηθούν, πειραματισθούν και εξερευνήσουν και τις παρακάτω ιστοσελίδες -{προχτές βρέθηκα σε swatch shop που η υπεύθυνη, θυμωμένη κιόλας, μου είπε ότι έχουν κι αυτοί ιστιοσελίδα -επειδή της είπα ότι βρήκα το μοντέλο που αυτοί έχουν έλλειψη στο ιντερνετ} -θα ' σκαγα αν δεν σας το ' λεγα, γιατί σ' αυτήν απλώς κατέβασα τα μάτια και προσπέρασα.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Text2mindmap (μετατρέπει κείμενο σε χάρτη)

BBCmindmaps (ιδανικό για τα πρώτα βήματα των μαθητών και μικρές ηλικίες)

Bubl.us

Mywebinspiration (αυτό που στις επιμορφώσεις προσπαθούσαμε να εγκαταστήσουμε σπασμένο, επιτέλους έγινε διαδικτυακό)

Wisdomap (απλό και εύχρηστο με δυνατότητα να βλέπεις τα επισυναπτόμενα αρχεία σε στήλη, δεξιά)

Dropmind (free στην αρχή αλλά μετά σε πρήζουν στα mail να αγοράσεις την επόμενη έκδοση)

Recallplus (πρόγραμμα που το κατεβάζεις στον υπολογιστή, αλλά τις καλύτερές του εκδόσεις τις πληρώνεις)

xmindnet (επίσης το κατεβάζεις και πληρώνεις -αν θες ανώτερη έκδοση)

Topicscape (κατεβάζεις τρισδιάστατη έκδοση χαρτών για μαθητές, φοιτητές,-το κατέβασα αλλά δεν πρόλαβα να το δω)

mindmaps_moonfruit (ιδέες για νοητικούς χάρτες)

Νομίζω ότι για αρχή είναι καλά. Η επιλογή δική σας και η βόλτα επίσης!

Web 2.0 is not a thing...

2009-12-06T21:19:00.004+02:00

it's a state of mind!!!

Συμφωνώ και μ'αρέσει. Αν προωθεί την επικοινωνία, τη συνεργασία, τη διαδραστικότητα, τότε είναι web2.0. Το βρήκα στον συμπαθητικό Terry Freedman που μ' αρέσει να παρακολουθώ, και δε μπορούσα παρά να σας το μεταφέρω.

Καλή εβδομάδα!

love is all around me...

2009-12-01T13:11:00.006+02:00

Μια μαθήτρια μου, μού το θύμισε στο fb το τραγουδάκι, που το love γίνεται christmas! H ηχογράφηση από την ταινία love actually, -που θα ξαναδούμε και φέτος- κρατάει 1,5 λεπτό αλλά επειδή Embedding disabled by request, μπορείτε να τη δείτε εδώ και το βίντεο κλιπ με τις χορεύτριες εδώ:

Ναι, ναι, είπαμε καλό μήνα, τον καλύτερο μήνα...

Κι αν σου κάτσει;

2009-11-29T21:25:00.007+02:00

Whatever works που λέει και ο Woody Allen στην τελευταία του ταινία. Τι κι αν, όπως λέει και η κριτική, θυμίζει κάτι από παλιά ελληνική ταινία, τι κι αν είναι τραβηγμένη ή υπερβολικά νεουρκέζικη; Τη διασκέδασα; εν μέσω κινηματογράφου χωρίς να κολλήσω γρίπη... ναι, διασκέδασα και γέλασα και μάλιστα αρκετά. Άσε που το συμπέρασμα είναι ότι τελικά όλα είναι θέμα τύχης και μπόλικης μάλιστα!

Να το δείτε για να περάσετε ευχάριστα.

Πριν κάποιες μέρες σε ποστ, έταξα να σας πω πώς ήταν ένα online μίνι συνέδριο μιας ώρας για το twitter μέσα από το κοινωνικό δίκτυο virtual round table. Καθυστέρησα λίγο, γιατί άργησαν κι αυτοί να βγάλουν την μαγνητοσκοπημένη συνάντηση ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορείτε να το παρακολουθήσετε.

Ο τίτλος της συνάντησης είναι μια παλιά κινέζικη παροιμία που αφορά το θησαυρό που είναι για τον άνθρωπο η μάθηση. Εδώ την βλέπετε και την ακούτε μαγνητοφωνημένη.

"Learning is a treasure that will follow its owner, everywhere" chinese proverb

Εδώ βλέπετε τους βασικούς ομιλητές του τραπεζιού -οι οποίοι βρίσκονται σε

διαφορετικές χώρες, με τις πυτζάμες τους, τον καφέ τους,νωρίς το πρωί ή μετά τα μεσάνυχτα

ανάλογα την ώρα -ευτυχώς για την Ελλάδα ήταν 9 το πρωί. Η αλήθεια είναι ότι είχε πολύ ενδιαφέρον η κουβέντα. Κυρίως ότι

άνθρωποι από διαφορετικά μέρη της γης παρακολουθούσαμε -και αν θέλαμε συμμετείχαμε με ερωτήσεις, παρατηρήσεις,διευθύνσεις και ιδέες- σε μία συζήτηση για το πώς άλλοι συνάδελφοι αξιοποιούν επαγγελματικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά το pln, το twitter, το facebook και διάφορα άλλα εργαλεία του web 2.0.

Είχε ενδιαφέρον όχι μόνο η κουβέντα αλλά και τα σχόλια όσων παρακολουθούσαμε. Βέβαια, ήταν λίγο δύσκολο να παρακολουθείς και τα σχόλια και την κουβέντα ταυτόχρονα γι' αυτό οι υπεύθυνοι ανέβασαν στο δίκτυο όλες τις μαγνητοφωνημένες συζητήσεις του διημέρου, ώστε όποιος θέλει να ακούσει και να δει ή να ξαναδει ό,τι έχασε. Έγινε το διήμερο 12

- 13 Νοεμβρίου, και είναι πιθανόν να βρείτε και άλλες συζητήσεις ενδιαφέρουσες.

Καλή εβδομάδα και.................

Καλό μας μήνα!!!

PLN: μέρος ΙΙΙ

2009-11-23T14:56:00.004+02:00

Τι είπαμε ότι είναι το PLN, το δίκτυο προσωπικής μάθησης; εδώ κι εδώ.

Μία ανταλλαγή ιδεών, εργασιών, εργαλείων, μία ενημέρωση, μία επιμόρφωση γύρω από θέματα που απασχολούν και ενδιαφέρουν εκπαιδευτικούς παγκοσμίως διαδικτυακά, με κυρίαρχα χαρακτηριστικά το μοίρασμα, τα σχόλια, τη βοήθεια, τα επιχειρήματα, τις προσωπικές εμπειρίες.

Από το Σεπτέμβρη, λοιπόν που το ψάχνω βλέπω ότι δεν ξέφυγα κι εγώ από τα στάδια τα οποία περνάει κανείς για να υιοθετήσει, χτίσει το pln του.

Στάδια δικτύου προσωπικής μάθησης

Στάδιο 1ο: του Βουτάω στα βαθιά!

Ανακαλύπτω –όποτε– τα κοινωνικά δίκτυα, twitter, ning, ιστολόγια, εκπαιδευτικά περιοδικά και ψάχνω όσο περισσότερο μπορώ. Βλέπω πολλούς εκπαιδευτικούς να συνομιλούν, να συνεργάζονται, να σχολιάζουν και θέλω κι εγώ. Οι συνδέσεις και οι συνεργασίες απογειώνονται. (καινούριο κοσκινάκι μου…)

Στάδιο 2ο: της Αξιολόγησης

Εξετάζω τα κοινωνικά δίκτυα στα οποία γράφτηκα, ή παρακολουθώ, βλέπω ποια μου κάνουν και ποια θεωρώ ενδιαφέροντα. Εγγράφομαι, μου έρχονται στο mail ή στο google reader, στα αγαπημένα μου, ή όπου με βολεύει. Έχω όμως μία αίσθηση του «κατεπείγοντος»… και «πωπω, σήμερα δεν ενημερώθηκα… τι καινούριο παίζει εκεί;»

Στάδιο 3ο: του Όλα, θέλω να τα ξέρω όλα…

Εδώ και τώρα. Διαπιστώνω ότι καταναλώνω πολλές ώρες καλωδιωμένη, προσπαθώντας να μην μου ξεφύγει μύγα, γιατί νιώθω ότι τελικά είχα έλλειμμα και δεν το γνώριζα. Και νιώθω σαν να μην μπορώ να αποσυνδεθώ από το διαδίκτυο. Θυσιάζωκαι λίγο τον ύπνο μου, μειώνω και τις επαφές με τους γύρω μου, εκτός αν είναι κι αυτοί καλωδιωμένοι και επικοινωνούμε μέσα απ’ αυτό.

Στάδιο 4ο: της Προοπτικής

Πτώμα πια, ξαναβάζω προτεραιότητες και τα πράγματα σε μία προοπτική. Όχι, δεν μπορώ να τα ξέρω όλα, ούτε να παρακολουθώ τα πάντα, ούτε να αφήσω την υπόλοιπη ζωή μου και τα άλλα μου ενδιαφέροντα να φθίνουν τόσο δραματικά. Και φίλους θα δω, και θα χουζουρέψω, και σε ταινία θα πάω, και το βιβλίο στο κομοδίνο θα διαβάσω, και θα συγυρίσω και θα μαγειρέψω και θα αθληθώ και θα ξαναζυγιάσω τα πράγματα γιατί αλλιώς ζωή δε βγαίνει. Και θα κλείσω και τον υπολογιστή για το ΣΚ κι ας τρέχουν οι εξελίξεις (που είναι ιδέα μου φυσικά, άλλη Ομπάμα…). Μία παύση ποτέ δε βλάπτει, το αντίθετο.

Στάδιο 5ο: της Ισορροπίας

Βρίσκω ισορροπία ανάμεσα στο να μαθαίνω και στο να ζω, στο να ζω (βάλε και το ν’ αγαπώ, Μπουσκάλια μου) και να μαθαίνω. Συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να τα μάθω όλα (ουφ!) ούτε χρειάζεται. Και φυσικά δεν μπορώ να στηρίζω τη μάθησή μου αποκλειστικά στον υπολογιστή που αποθηκεύει την πληροφορία για αργότερα και στο διαδίκτυο που τη βρίσκεις απλόχερα.

Ηρεμώ επίσης, (αν δεν είδα και τα τελευταία 300 ποστ στο twitter, και;) γιατί κατανοώ ότι όταν υπάρχει ανάγκη να μάθω κάτι, θα το βρω και θα το μάθω και δεν είναι ανάγκη να τα ξέρω όλα στο εδώ και στο τώρα. (αμάν πια).

Δεν είναι εύκολο να τη βρεις την ισορροπία, θέλει προσπάθεια και σκέψη. Γιατί όπως λέει και ο Jeff Utecht (ευχαριστώ Νίκο για το link), που σχεδίασε αυτά τα στάδια όπως τα βίωσε, σχετίζονται πολύ έντονα με τη μάθηση. Καθώς εμβαθύνεις στο διαδίκτυο, και η μάθησή σου αυξάνεται, τόσα πιο πολλά βρίσκεις, και τόσα πιο πολλά θες να ξέρεις και τόσο περισσότερο εμβαθύνεις. Μέχρι που φτάνεις στο σημείο και κατανοείς τι είναι όλο αυτό το web 2.0 και πώς μπορεί να βοηθήσει την προσωπική σου επαγγελματική ανάπτυξη, τη διδασκαλία σου και τους μαθητές και γιατί ξεκίνησε ένα δίκτυο προσωπικής μάθησης.

Άλλοι πηγαίνουν από το 2ο στο 5ο, εμβαθύνουν μεν αλλά δεν περνούν στο 3ο και πάει λέγοντας. Είναι όμως μια μανία το PLN. Και αυτό που έχει σημασία τελικά, όπως λέει και ο Tom Whitby -ο οποίος, θυμίζω, 4 χρόνια μετά τη σύνταξή του ως εκπαιδευτικός ασχολήθηκε- είναι η στήριξη και η υποστήριξη, συμπληρώνω: το μοίρασμα και η συνεργασία, η δια βίου μάθηση και η αλληλεγγύη μεταξύ των εκπαιδευτικών, εντός κι εκτός συνόρων, δεν το μετράω.

Και όσο για τα επιχειρήματα περί «ασφάλειας του διαδικτύου» για τους μαθητές μας, για εμάς, εμείς είμαστε οι εκπαιδευτικοί, εμείς οφείλουμε να ξέρουμε και να τους ενημερώνουμε. Δε θα μπλοκάρουμε το μέσο, το εργαλείο για μάθηση επειδή δεν ξέρουμε πώς να το χρησιμοποιούμε!

Και στην τελική, ας το διαπιστώσουμε κι ας δοκιμάσουμε αν ένα δίκτυο προσωπικής ανάπτυξης με τα κοινωνικά δίκτυα και τα εργαλεία του web 2.0 είναι χρήσιμο και αξιοποιήσιμο για τους εκπαιδευτικούς! Να το συζητήσουμε κιόλας!

Καλή εβδομάδα!

Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για την καινοτομία στην Εκπαίδευση

2009-11-18T15:12:00.004+02:00

WISE 2009 ή World Innovation Summit for Education! Η επίσημη σελίδα του εδώ.

Εδώ και τρεις μέρες, από τις 16 του Νοέμβρη, διεξάγεται στην πόλη Doha του Qatar,
Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

η παγκόσμια διάσκεψη κορυφής για την καινοτομία στην εκπαίδευση, με διακεκριμένα ονόματα της παγκόσμιας εκπαιδευτικής κοινότητας να λαμβάνουν μέρος.

Ομιλίες, παρουσίες και σχεδόν ταυτόχρονη ανταπόκριση των όσων γίνονταν στη διάσκεψη παίζονται και τις τρεις μέρες στο twitter που είχε ειδική θεματική με θέμα το συνέδριο αυτό, #wise09.

Βραβεύτηκαν 6 projects από 394 αιτήσεις παγκοσμίως για θέματα πλουραλισμού, αειφορίας και καινοτομίας στην εκπαίδευση.

Στην επίσημη σελίδα, μάς παρέχουν βίντεο από την κάθε μέρα, συνεντεύξεις από τους βραβευθέντες, το πρόγραμμα φυσικά, τους ομιλητές.

Αυτά έχει η κοινωνική δικτύωση, η συνεργασία, το μοίρασμα. Σαν να είσαι εκεί...

Top 100 Tools for Learning 2009

2009-11-16T12:40:00.002+02:00

Η Jane Hart, μετά από τη συνδρομή 278 εκπαιδευτικών και επαγγελματιών της εκπαίδευσης, ετοίμασε την τελική λίστα των 100 εργαλείων του 2009, (όποιο μας κάνει χρησιμοποιούμε) για τη μάθηση.

Ακόμη, μας τα παρουσιάζει κατά κατηγορίες, ποια είναι διάσημα για ιστολόγια, για browsers, για παρουσιάσεις, για mail (δυστυχώς το yahoo δεν είναι αλλά άμα έχεις συνηθίσει κάτι...)κ.τ.λ. Καθώς και τα εργαλεία-νικητές για φέτος και τα εργαλεία που έχασαν τη θέση τους από τη λίστα).

Top 100 Tools for Learning 2009

View more documents from Jane Hart.

Έχουν ενδιαφέρον γιατί η περιήγησή μας στο διαδίκτυο στηρίζεται πια σε μεγάλο ποσοστό σ' αυτά. Και γνωρίζουμε και μερικά που δεν ξέραμε.

Καλή εβδομάδα!

PLN: μέρος II

2009-11-11T21:16:00.020+02:00

Μια εισαγωγή για το PLN έχουμε ήδη κάνει. (PLN: δίκτυο προσωπικής μάθησης). Σήμερα, παίζουμε με τους τρόπους που μπορούμε να ξεκινήσουμε το δίκτυο προσωπικής μας μάθησης, το PLN μας.

Το πρώτο βήμα το ξέρετε. Έχετε mail και ανοίγετε ένα ιστολόγιο, μπλογκ που να αφορά αυτό που κάνετε. Συνδεθείτε και βρείτε ένα επαγγελματικό κοινωνικό δίκτυο. Μέσα στον τελευταίο μήνα μπήκα στο classroom 2.0, (για εκπαιδευτικούς που αξιοποιούν το web2.0), το educators PLN (αυτό που ίδρυσε ο Tom Whitby για την προσωπική επαγγελματική ανάπτυξη), πολύ πρόσφατα το virtual round table (γιατί θέλω να πάρω μερος σε ένα online συνέδριο την Παρασκευή, θα σας πω πώς ήταν) και το ελληνικότατο Εκπαιδευτικό Δίκτυο ΤΠΕ-Ε (για την ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση) στο οποίο φιλοδοξούμε και ο ιδρυτής του αλλά και οι υπόλοιποι να αναπτύξουμε ένα δίκτυο επαγγελματικής ανάπτυξης, συζήτησης, αναζήτησης εφαρμογών, πηγών, να συνεργαστούμε με τους συναδέλφους που έχουν ήδηεπιμορφωθεί ή θα επιμορφώσουμε και όποιον άλλον έχει τα ίδια ενδιαφέροντα.

Επιλέξτε 5 ιστολόγια- μπλογκς που σας αρέσουν και σας κάνουν κλικ και αρχίστε να τα παρακολουθείτε. Αν φτιάξετε ιστολόγιο τα βάζετε στο blogroll ή αλλιώς λίστα των ιστολογίων μου, όπως βλέπετε και στο δικό μου, κάτω κάτω κάτω δεξιά (Ars Longa vita Brevis, Αρισμαρί, terracomputerata, κ.α) με τίτλο και γεύση για τα νέα τους θέματα. Όσα ανανεώνουν το περιεχόμενο τους μπαίνουν πρώτα. Παράλληλα θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε σελίδες και συναδέλφους του εξωτερικού όπως το tedtalks, το tedxathens το ελληνικό του μέλος, τo teacher reboot camp (shelly terrel), Free technology for teachers, Larry Ferlazzo, Cool cat teacher, web 2.0 classroom (Steven Anderson) και διάφορους άλλους που σιγά σιγά θα ανακαλύπτετε.

Και πώς θα τους παρακολουθείτε όλους αυτούς; Ξεκινήστε έναν iGoogle λογαριασμό. Με το mail σας όπου και να το χετε (όχι μόνο gmail, αλλά και yahoo, hotmail, outlook -το δικό μου είναι στο yahoo). Το iGoogle είναι εφαρμογή του google σαν εφημερίδα. Η πρώτη του σελίδα μπορεί να έχει ειδήσεις από ελληνικές σελίδες (Nαυτεμπορική κ.α). Μπορείτε όμως να τη διαμορφώσετε όπως εσείς θέλετε και να φτιάξετε και άλλες καρτέλες και να βάλετε ενημέρωση από τα μπλογκς που παρακολουθείτε, είτε ως ειδήσεις, είτε να τα παρακολουθείτε μέσω του Google Reader και να το βάλετε κι αυτό στο igoogle σας. Μη βάλετε πολλά. Τα πέντε μπλογκς αρκούν για το ξεκίνημα. Ξεκινήστε με κάτι και μετά μόνοι σας θα το ψάξετε, είμαι σίγουρη.

Στα ιστολόγια που μπαίνετε, αν κάτι σας αρέσει, σας βοήθησε ή σας ικανοποίησε, μπείτε στον κόπο να κάνετε ένα σχόλιο. Και από προσωπική εμπειρία αλλά και το διαβάζω κι αλλού, ακόμη κι αν οι στατιστικές δείχνουν ότι 5 άνθρωποι σε βλέπουν, νιώθεις αλλιώς όταν σχολιάζουν τις αναρτήσεις σου. Κατά βάση, χαίρεσαι γιατί σημαίνει ότι κάποιος όχι μόνο σε βλέπει αλλά εκφράζει και την άποψή του.

Άφησα για τελευταίο βήμα, το να μπείτε στο Twitter. Όχι για κουτσομπολιό όπως έλεγε και ο Tom Whitby στην άλλη ανάρτηση, αλλά για εκπαιδευτικούς λόγους. Ξεκινάς με έναν και βλέπεις ποιους αυτός ακολουθεί... Μετά αρχίζεις να ακολουθείς 5-6 εκπαιδευτικούς που σου αρέσουν. Στο twitter γίνεται microblogging, δηλαδή ό,τι έχει κάποιος να σου πει ή να πεις εσύ, γράφεται μόνο με 140 χαρακτήρες. Μερικές ιδέες είναι ο terryfreedman, o tomwhitby, Lucy Gray/elemenous, Angela Maiers.

Θα επανέλθω με επόμενη ανάρτηση για 2 θέματα που προέκυψαν την ώρα που έγραφα το ποστ. Το ένα είναι πώς διαχειρίζεσαι όλες αυτές τις σελίδες και τις πηγές που βρίσκεις όταν τα αγαπημένα του browser σου δεν τα βρίσκεις όπως και να'χει, (έψαχνα κάτι 10 λεπτά- τελικά το βρήκα) και το άλλο θέμα είναι πώς να βρείτε περισσότερους συναδέλφους στο twitter και να το διαχειριστείτε όλο αυτό για το δίκτυο προσωπικής σας μάθησης.

Δε λέω πώς είναι όλα εύκολα. Βήμα βήμα πάμε.

Αλλά, δεν αξίζει πραγματικά να αξιοποιήσουμε το διαδίκτυο για τη δια βίου μάθηση μας, για την προσωπική μας εξέλιξη και για να μοιραζόμαστε πράγματα;

Έλεος πια με τα κλειδωμένα αρχεία, τους κωδικούς, και όλη τη μυστικοπάθεια του «να μη δει κανείς τι κάνω στην τάξη μου γιατί θα με αντιγράψει και θα μου πάρει τη δόξα».

Το διαδίκτυο είναι εργαλείο και όχι αυτοσκοπός. Είναι μέσο για να πετύχουμε τους στόχους μας τους παιδαγωγικούς, τους διδακτικούς. Οι εξελίξεις μάς προλαβαίνουν και μάς αφήνουν πίσω, κι εμείς κοιτάμε αυτά που δε θα μπορούμε να δώσουμε στους μαθητές μας γιατί θα τα ξέρουν ήδη πολύ καλύτερα.

Η γνώση πρέπει να μοιράζεται, γιατί θες δε θες μοιράζεται. Εσύ δεν θα είσαι εκεί.

Το βιντεάκι που ακολουθεί δείχνει αυτό ακριβώς.

Find more videos like this on EFL CLASSROOM 2.0

Οι μαθητές μας θα είναι έτοιμοι. Εμείς;;;

Διδάσκουμε στο γλουτό; κάνουμε τα μάτια να λάμπουν;

2009-11-09T18:20:00.003+02:00

Ο διάσημος μαέστρος Benzamin Zander μας χαρίζει μία χιουμοριστική, δυνατή και συγκινητική ομιλία για τους ηγέτες, την έμπνευση, τη διδασκαλία, τη συγκίνηση, την εμψύχωση -τη δική μας και των άλλων. Τα 20 λεπτά ρέουν αβίαστα μεταξύ μελωδιών, χιούμορ και δυνατών μηνυμάτων.

Συγκρατώ μερικά που μου έκαναν εντύπωση:

"Ο ηγέτης δεν αμφιβάλλει ούτε για μια στιγμή, για τη δυνατότητα των ανθρώπων που καθοδηγεί, ότι μπορούν να υλοποιήσουν όσα ονειρεύονται"

"Ο μαέστρος δεν παράγει τον παραμικρό ήχο. Στηρίζει τη δύναμή του, στην ικανότητά του να κάνει άλλους ανθρώπους ισχυρούς."

"Η δουλειά μου ήταν να αφυπνίσω τις δυνατότητες των άλλων. Αν τα μάτια τους λάμπουν, τα κατάφερες"

"Η επιτυχία μετριέται με το πόσα λαμπερά μάτια έχω γύρω μου."

"Ποια είμαι εγώ που τα μάτια των μαθητών μου, των παιδιών μου, δε λάμπουν;"

Καλή εβδομάδα!

Νοέμβρης

2009-11-06T06:30:00.002+02:00

Giusi Ferreri, πιο επίκαιρο από ποτέ!

Novebre!

Και άμα σας άρεσε πολύ, κατεβάστε το κιόλας!

Giusi Ferreri_Novembre

Αναβολή της ικανοποίησης

2009-10-07T09:56:00.005+03:00

Αναβολή της ικανοποίησης!

Ναι έτσι, λέγεται στα μεταφρασμένα στα ελληνικά βιβλία της ψυχολογίας, η διαδικασία κατά την οποία τα παιδιά καθυστερούν την άμεση ικανοποίησή τους να φάνε το ζαχαρωτό αμέσως, για να φάνε δύο, λίγα λεπτά αργότερα. Γνωστό το πείραμα. Εκείνο όμως που δεν είναι γνωστό -γιατί έχει διεξαχθεί εδώ και χρόνια- είναι ότι τα 4χρονα, 5χρονα, 6χρονα πιτσιρίκια που πέρασαν το τεστ, παρακολουθούνταν ως ενήλικες και βρέθηκε ότι όσα "ανέβαλαν" την ικανοποίησή τους τότε, εξελίχθηκαν σε επιτυχημένους ενήλικες -με την έννοια των σπουδών, της επιτυχίας σε εξετάσεις, της καλής δουλειάς. Ήταν χαρούμενα, με καλές σχέσεις εντός και εκτός σχολείου. Αντίθετα, όσα έφαγαν το γλυκό αμέσως, αντιμετώπισαν αρκετά προβλήματα και στο σχολείο και στη ζωή παρακάτω.

Το να διδάσκουμε τους μαθητές μας την υπομονή -αν γίνεται αυτό- και την αναβολή της ικανοποίησης, τους οδηγεί στην επιτυχία. Και είναι κι ένας καλός παράγοντας αυτοελέγχου και αυτορρύθμισης της μάθησης και του εαυτού. Και βρίσκει εφαρμογή σε όλες τις δουλειές, σε όλες τις πλευρές της ζωής.

Ο κ. Ιωακείμ Ντε Ποσάδα, με αρκετά χιουμοριστικό τρόπο, παρουσιάζει την έρευνα σε Αμερική και Κολομβία.

Εντυπωσιακές είναι οι διέξοδοι που βρίσκουν τα παιδιά για να αποσπάσουν την προσοχή τους από το αντικείμενο του πόθου μέχρι να περάσει ο χρόνος και να γευτούν δύο κομμάτια από το αγαπημένο τους γλύκισμα.

Η μίνι ομιλία διαθέτει υπότιτλους στα αγγλικά, οπότε είναι ευκολότερο να τ' ακούτε και να τα βλέπετε.

Αυτοπειθαρχία!!! Είναι η λέξη που παρέλειψα στην πρωινή ανάρτηση. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα. Αυτό είναι το μήνυμα για μένα.

Δημιουργικότητα... την είχαμε και τη χάσαμε;

2009-11-04T11:54:00.008+02:00

Ή την είχαμε πολύ μικρά και στον κομφορμισμό και την τυποποίηση του σχολείου, του πανεπιστημίου κ.ο.κ. τη χάσαμε για πάντα;

Στις 22 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε το πρώτο TedxAthens στην Αθήνα και χάρη στον καλό μου κουμπάρο που μας έκανε δώρο τα εισιτήρια, η Ειρήνη, η κοιλιά μου κι εγώ βρεθήκαμε εκεί. Ήταν μια ενδιαφέρουσα -παρά τις καθυστερήσεις της πρώτης φοράς- βραδιά, λεπτομέρειες της οποίας μπορείτε να δείτε στον παραπάνω σύνδεσμο που παρουσιάζει όλες τις ομιλίες, ακόμη και μία βιντεοσκοπημένη που λόγω χρόνου, δεν είδαμε.

Θα σταθώ όμως σε μία, στην τελευταία, σύντομη και διαδραστική (ό,τι έπρεπε για το τέλος) που μας προβλημάτισε σχετικά με το τι είναι δημιουργικότητα, του Θωμά Μυλωνά.

Είναι blessed οι δημιουργικοί άνθρωποι, αλλά δημιουργικότητα δεν σημαίνει creation από το μηδέν. (πάντως και σε διαφορετικά μέρη πάω και με τους φίλους μου έχω να πω κάθε φορά άλλα, αλλά τέλος πάντων.)

Θωμάς Μυλωνάς – Design from D. Kalavros on Vimeo.

Ο ομιλητής κάποια στιγμή όπως θα είδατε στο βίντεο, μας μοίρασε το αγαπημένο του

αρκουδάκι, τον Gaspare, να το χρωματίσουμε. Εγώ το χρωμάτισα με κόκκινο μαρκαδόρο -τι πρωτότυπο- και επειδή είχαμε μόνο 45 δευτερόλεπτα, δεν βγήκα εκτός του πλαισίου του, επομένως όπως θα ακούσατε "έχασα".

Το μήνυμα βεβαίως είναι "Βάλε δημιουργικότητα στην καθημερινότητα".

Το απόφθεγμα της Mary Loo Cook που μας παρουσιάζει, καταλήγει στην ιδέα πως ό,τι κάνουμε ας είναι για να περνάμε καλά.

Γι' αυτό κι εγώ τις επόμενες μέρες -αφού πληγώθηκα που δεν είμαι δημιουργική όσο θα ' πρεπε- μόλις είδα τη σελίδα planting ideas πολύ χάρηκα. Οι Black Eyed Peas δημιούργησαν μία σελίδα στην οποία "φυτεύεις λουλούδια και τα στολίζεις με αξεσουάρ έτοιμα ή από τα αρχεία σου, με μουσική, λέξεις, χρώματα και συναισθήματα!

Το δικό μου λουλούδι της προηγούμενης Δευτέρας με έκανε να νιώσω καλά και να ανασκευάσω την ιδέα της δημιουργικότητάς μου!

Ελπίζω να το ευχαριστηθείτε κι εσείς.

Ο Alain De Botton μας μιλάει για την επιτυχία!

2009-10-26T06:00:00.002+02:00

Απολαυστικός ο Alain De Botton, μας δίνει μία ανατρεπτική και απολαυστική ερμηνεία της επιτυχίας στις μέρες μας. Αξίζει να του αφιερώσετε τα 16 λεπτά που μιλάει.

Έχει και ελληνικούς υπότιτλους, πατήστε το view subtitles.

Θα έρθει και στην Ελλάδα, διάβασα, στις 12 Νοεμβρίου για το νέο βιβλίο του "οι χαρές και τα δεινά της εργασίας". Καλή εβδομάδα!

PLN: Δίκτυο Προσωπικής Μάθησης

2009-11-02T19:54:00.022+02:00

PLN. Τι είν' τούτο και πού το βρήκαμε;

PLN= personal learning network = δίκτυο προσωπικής μάθησης.

Θα σας πω την προσωπική μου εμπειρία. Μετά τις διακοπές του καλοκαιριού και έχοντας λίγο περισσότερο χρόνο να βρίσκομαι στο να βρίσκομαι στο διαδίκτυο και να το ξαναπάρω λίγο πιο ζεστά, περνοδιάβαινα τις σελίδες. Ένας μέντορας να σε «χώσει» στα πράγματα πάντα

βοηθάει και ρώτησα τον κουμπάρο mcsotos για το twitter και μπήκα να δω πώς είναι και τι

είναι.Και «ρωτώντας πας στην Πόλη», και πού τη βρήκες αυτή την ωραία εφαρμογή κι αυτή την ωραία σελίδα και ποιους ακολουθείς, γιατί τους ακολουθείς, ποιοι είναι, (following) και οι άλλοι που σε ακολουθούν, σ’ αυτούς τι λες (followers); Και πάει λέγοντας.

Στην αρχή δεν είχα ιδέα. Έβλεπα pln στους τίτλους των μπλογκς και πήγαινα αλλού. «Θα το δω αργότερα», έλεγα. Και κάποια στιγμή, επειδή το έβλεπα ξανά και ξανά, αναρωτήθηκα τι είναι. Υπήρχαν μερικά ιστολόγια που το παρουσίαζαν με απλά και κατανοητά λόγια και κόλλησα.

Μιλάμε για μία τεράστια κοινότητα εκπαιδευτικών που μπορεί να στηρίξει την προσωπική σου επαγγελματική ανάπτυξη και το προσωπικό σου δίκτυο μάθησης.Είναι ένας τρόπος να επεκτείνεις τη γνώση σου και να μοιράσεις τη δική σου έξω από τα στενά όρια της τάξης σου και του σχολείου σου, για σένα, για τους μαθητές σου, για τους άλλους συναδέλφους.

Ας τα πάρουμε ένα ένα, όχι όλα μαζί. Ήδη με το να στήσεις ένα μπλογκ και να παρακολουθείς άλλα ιστολόγια στο blogroll είναι ένα βήμα pln. Παρακολουθείς συναδέλφους ή μη και ενημερώνεσαι σε ό,τι σε ενδιαφέρει. Άρα το’ χετε ήδη το πρώτο βήμα!

Ξυπνάς το πρωί και αντί να ανοίγεις την εφημερίδα, ανοίγεις τον υπολογιστή.

Ε, παρακάτω το κάνεις λίγο πιο παγκόσμιο. Βλέπεις συνδέσμους, εφαρμογές, σελίδες, νέα πράγματα. Μετά θέλεις να τα «σώσεις» όλα αυτά τα πολλά και ενδιαφέροντα –κατά πάσα πιθανότητα- που βλέπεις

στους άλλους και δεν μπορείς να μελετήσεις εκείνη τη στιγμή και τα αγαπημένα του browser

σου έχουν μπουκώσει.

Ψάχνεις να δεις λοιπόν τι είναι το delicious, το livebinders, το linkedin, το ning, τι να το κάνεις

το i-google και το google reader.

Και δειλά δειλά μπαίνεις σε ιστολόγια εκπαιδευτικών από τη Γερμανία, την Αγγλία, την Αμερική, τον Καναδά, (όχι όλων, ούτε πολλών) που μοιράζονται τις εμπειρίες τους στην τάξη, τις πηγές τους, τις παρουσιάσεις τους, τις εφαρμογές τους, τις δυσκολίες τους, τις αποτυχίες τους, τα project τους και είναι πρόθυμοι να σε εντάξουν στο δικό τους pln ή να σε βοηθήσουν να κατανοήσεις και να βοηθηθείς. Σου αρέσουν, αρχίζεις να τους παρακολουθείς στο twitter, μπαίνεις στα ιστολόγια τους βλέπεις τι κάνουν.

Οκ, φαίνεται μεγάλο αλλά δεν είναι. Το μέτρο εξαρτάται από μας και ας ξεκινήσουμε με τα μικρά. Οκ, θέλει χρόνο και ψάξιμο, αλλά γρήγορα ξεσκαρτάρεις όσα σε ενδιαφέρουν και νιώθεις πως μαθαίνεις και αναπτύσσεσαι χωρίς να μετακινείσαι και πολύ από το χώρο σου. Άλλωστε τίποτα δε γίνεται χωρίς κόπο και χρόνο.

Θα επανέλθω με επόμενη ανάρτηση για τα 5 βασικά και απλά βήματα για να ξεκινήσεις το δικό σου pln, το δικό σου δίκτυο προσωπικής μάθησης.

Για τώρα σας παρουσιάζω μία 2λεπτη συνέντευξη του Tom Whitby ενός 70άρη συνταξιούχου καθηγητή αγγλικών, "rock star" της εκπαίδευσης όπως τον αποκαλούν, με 34 χρόνια προϋπηρεσίας που εξηγεί τι είναι το pln και πώς το αξιοποιεί ο ίδιος και για ποιον… Τη συνέντευξη την έδωσε σε ένα συνέδριο για το twitter που έγινε στο Los Angeles, στις 27-28 Οκτωβρίου. Δυο μέρες παλεύω να βάλω υπότιτλους με το transyoutube και δεν τα κατάφερα και απηύδησα στην κυριολεξία, (δε σταματάμε να μαθαίνουμε, και τίποτα δεν ξέρουμε στην ουσία... δια βίου μάθηση και τέτοια, ξέρετε...). Σας έχω όμως από κάτω το περιεχόμενο των δηλώσεών του- γιατί τη μετάφραση την έκανα...-μην πάει τσάμπα.

Ερώτηση: Πώς χρησιμοποιείτε το twitter;

"Χρησιμοποιώ το twitter για να αναπτύξω ένα pln, δηλαδή ένα δίκτυο προσωπικής μάθησης. Το twitter για τους εκπαιδευτικούς είναι λίγο διαφορετικό. Αντιστεκόμαστε στην αντίληψη ότι οι άνθρωποι γράφουν στο twitter πότε ήπιαν καφέ, πότε πήγαν στο μπάνιο ή πότε έπαιξαν με τα παιδιά τους.

Για τους εκπαιδευτικούς το twitter υπάρχει για να ανταλλάσσουμε πληροφορίες με άλλους εκπαιδευτικούς. Αυτό το επάγγελμα απαιτεί έναν αναστοχασμό. Χρειάζεται να αξιολογήσεις τι έχεις κάνει, για να κάνεις τις αλλαγές σου και να γίνεις καλύτερος. Συχνά μέχρι τώρα οι συνάδελφοι δεν είχαν με ποιον να μοιραστούν τις ιδέες τους. Αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα είναι η ανταλλαγή πληροφοριών με άλλους εκπαιδευτικούς σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έχω μια ομάδα 2500 εκπαιδευτικών οι οποίοι, όταν έχω μια ερώτηση, την αναρτώ και δέχομαι πολλές και διαφορετικές απαντήσεις.

Και αναπτύσσουμε όλο και περισσότερες συνδέσεις, μεγαλύτερη συνεργασία, δουλεύουμε πάνω σε μαθήματα μαζί, και κάνουμε αυτό που λέμε Edchat = εκπαιδευτική κουβεντούλα.

Edchat είναι μια εκπαδευτική συζήτηση κάθε Τρίτη βράδυ στο twitter για την Αμερική, και Τρίτη μεσημέρα για Ευρώπη και Ασία. Μάλιστα ήρθαμε κάποια στιγμή, στα 5 πρώτα θέματα του twitter, μόνο με τη συζήτηση που είχαμε.

Είναι κάτι καινούριο και διαρκώς αναπτύσσεται. Χρειάστηκε ακόμη να ξεκινήσουμε μία πλατφόρμα ning γιατί υπήρξε ανάγκη να συγκεντρώσουμε κάπου όλη αυτή την πληροφορία. Ξεκινήσαμε λοιπόν αυτή την ομάδα ning και μέσα στην πρώτη εβδομάδα είχαμε 600 μέλη παρέχοντας τις πληροφορίες που είχαμε από το twitter."

Ερώτηση: Ποια είναι η νούμερο 1 συμβουλή που θα δίνατε στους εκπαιδευτικούς ώστε να αξιοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα (social media);

"Τα κοινωνικά δίκτυα με διευκολύνουν ως εκπαιδευτικό, να διδάξω τους μαθητές μου πέρα από αυτό που δε γνωρίζω. Δεν έχουν όρια. Ως εκπαιδευτικός ξέρω πέντε πράγματα κι αυτά είναι όλα όσα μπορώ να τους διδάξω. Αλλά αυτά δεν είναι αρκετά για αυτά που θα χρειαστούν για το μέλλον τους, γιατί διδάσκω όσα γνωρίζω και αυτά πάνε πίσω 34 χρόνια.

Οι μαθητές χρειάζονται γνώση για τα επόμενα 34 χρόνια και όχι για τα προηγούμενα. Πρέπει λοιπόν να ακολουθήσουν μία δια βίου μάθηση και χρειάζονται τα κοινωνικά δίκτυα για να συγκεντρώνουν αυτές τις πληροφορίες, να ανταλλάσσουν ιδέες και να συνεργάζονται με τους συναδέλφους τους."

Ελπίζω να μην σας ζάλισα. Καλό μήνα!

(Το Ψυχή Βαθιά είναι ε, εντάξει... Το κορίτσι με το τατουάζ είναι φοβερό θρίλερ! δεν ήξερα ότι ο πρωτότυπος σουηδικός τίτλος είναι "άνδρες που μισούν τις γυναίκες".) Αξίζει!

Ταινιοθεραπείας συνέχεια...

2008-03-25T12:27:00.004+02:00

Ο,τι δεν είδα προχτές, λοιπόν, το είδα χτες.
"μπορείς να έχεις ζήσει στον παράδεισο για μισή ώρα... πριν ο διάβολος καταλάβει ότι πέθανες".
Δυνατό, δραματικό θρίλερ για το τι μπορεί να συμβεί σε ένα εξαρχής "ανώμαλο" πρότζεκτ ληστείας ενός κοσμηματοπωλείου από δυο αδέρφια. Όχι οποιουδήποτε κοσμηματοπωλείου αλλά του δικού τους οικογενειακού κοσμηματοπωλείου.
Ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία με πίσω μπρος για το τι έκανε ο καθένας εκείνη την ημέρα, μυστικά και ψέμματα για όλες τις οικογένειες που εμπλέκονται και ένα συγκλονιστικό τέλος.
Το καλύτερο όμως ήταν η ατάκα της φιλενάδας μου Ρ. που βλέποντας με αποσβολωμένη μετά το τέλος της ταινίας, μου λέει:
"Συγκλονίστηκες; μην τα πιστεύεις, ψέμματα είναι!"

Τι θα γινόταν αν ...

2008-04-05T20:06:00.008+03:00

Το Φεβρουάριο ο mcsotos μετέφρασε αυτή την παρουσίαση που δείχνει με στοιχεία τις "δυσκολίες" που πέρασε η εκπαίδευση με όλες τις "νέες" τεχνολογίες που εμφανίστηκαν στην ιστορία της, από το πρώτο συνέδριο των Εκπαιδευτικών το 1703! μέχρι σήμερα. Φανταστείτε τις μικρές επαναστάσεις που έγιναν για να περάσουμε από το αβάκιο, στο χαρτί, στην πένα, στο μολύβι, στο στυλό διαρκείας, στο κομπιουτεράκι, στον υπολογιστή, στο διαδίκτυο, στο web 2.0! ... to be continued η εξέλιξη...

View Upload your own

Πιες: Παρέλειψα να πω για την ταινία που σας είπα ότι είδα χτες. I'm cyborg but that's ok μόνο στο Άστυ. Εντάξει. Αν έχετε λίγες επιλογές δείτε κάτι άλλο. Το άντεξα γιατί ήμουν σε τέτοια ψυχολογία, (και γέλιο και κλάμα), (είναι πολύ σινεφίλ, εννοώ).

back to σινεφίλ mood...

2008-06-09T00:05:00.004+03:00

Η αλήθεια είναι πως έχω χάσει λίγο τις σινεφίλ μου συνήθειες. Μην τα ξαναλέω, πήξιμο, β επίπεδο, επιμόρφωση, ασεπ και άλλα, περισσότερο ευχάριστα.

Από το Πάσχα λοιπόν, μέχρι σήμερα έχω δει ελάχιστες ταινίες (για τα στάνταρντ μου) αλλά ελπίζω στη θερινή επανάκαμψη (με φεγγάρι κιόλας είναι μούρλια).

Ξεκινάω από τα πίσω προς τα μπρος. Τις ημέρες του Πάσχα είχα δει το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του Ζυλ Ντασσέν, επανέκδοση και λόγω των ημερών αλλά και λόγω πένθους και αφιερώματος στο σκηνοθέτη.

Τι να πω κι εγώ; Εκπληκτική ταινία, εκπληκτική Μελίνα ό, τι έπρεπε για τις Άγιες μέρες και όχι μόνο.

Κατόπιν, με ρουφήξαν οι δουλειές και η επόμενη κινηματογραφική εμπειρία ήταν ο Ίντυ... Indiana Jones κλπ κλπ (no comments). Το βλέπεις επειδή έχεις δει, σε άλλες εποχές βέβαια, και τα προηγούμενα αλλά δε σε γοητεύει πια τόσο.

Και σήμερα, σε θερινό με φεγγαράδα στη γέμιση, sex & the city. Ξέρω πόσο θαμμένη (ή μάλλον πριν λίγο είδα) την έχουν οι κριτικές, και; Δεν πάει για όσκαρ, δεν περνάει βαριά βαθιά και ανεξίτηλα μηνύματα, δεν είναι βορειοκορεάτικη ή τουρκογερμανική ή γαλλοαλγερινή έκπληξη αλλά τη δουλειά της την κάνει...

Περνάς ευχάριστα δυόμισι ωρίτσες,γνωρίζοντας ότι πάνω κάτω θα το διασκεδάσεις (η συνταγή είναι γνωστή από τη σειρά). Δίνει ένα food for thought όπως μου είπαν, και για conversation θα έλεγα και θίγει ζητήματα, επιβεβαιώνοντας την υποψία σου ότι όλα αυτά συμβαίνουν και αλλού (και όχι μόνο σε σένα και τις φίλες σου).

Τι δηλαδή, ο Ιντυ ήταν καλύτερος;

Καλή εβδομάδα (τελειώνει και το σχολείο, γιούπι, τα άλλα πότε;;;)

Breakfast at Tiffany's

2008-07-01T12:42:00.005+03:00

"Δεν υπάρχει καμία γυναίκα επί γης που δεν έχει ονειρευτεί κάποια στιγμή να μοιάζει με την Audrey Hepburn." Hubert de Givenchy

Καλημέρα, καλό μήνα!

Μη νομίζετε ότι επειδή δεν γράφω συχνά, είμαι μόνο σε εκθέσεις, κινηματογράφους και τα σχετικά. Το πήξιμο είναι αδιάλειπτο, η επιμόρφωση δεν τέλειωσε ακόμα, ο ασεπ καλά κρατεί, ε, τι άλλο πια;;;

Η έκθεση της Αγγελικής είναι πολύ καλή, (προλαβαίνετε μέχρι τις 5 Ιουλίου).

Άντε να παίξει κανένας θερινός, ίσα ίσα να κρατιόμαστε σε φόρμα.

Πρόγευμα στο Τίφαννυς, λοιπόν. Θεά, η Audrey Hepburn. Απαράμιλλο στυλ, φινέτσα, γοητεία. 2 ώρες κοντά έργο, δεν το σκέφτεσαι λεπτό όση κούραση και να ‘χεις. Με απ' όλα μέσα, και γέλιο και σκέψη και συγκίνηση, τρε ρομαντίκ.

Νομίζω ότι το τραγούδι τωνDeep Blue Something του πάει.

Breakfast at Tiffany's_Deep Blue Something

mamma mia!

2008-07-07T11:29:00.010+03:00

Μάμα μία και δύο και τρεις, μη σας πω... ανάλογα πώς το βλέπετε... ως επιφώνημα ενθουσιασμού, έκπληξης ή απελπισίας!

Ξεκινώ από το τέλος προς την αρχή. Η επιμόρφωση επιτέλους αυτή την εβδομάδα τελειώνει! (μάμα μία απελπισίας!). Δεν είναι ίσως ακόμη η ώρα για απολογισμούς αλλά η κούραση και η απογοήτευση και η ματαίωση προσδοκιών κυριαρχεί για την ώρα.

Οδηγία προς τους επόμενους επιμορφωτές: ο καλύτερος τρόπος για να "δέσετε" και να "γνωρίσετε" τους επιμορφούμενους συναδέλφους είναι το "έξω", δηλαδή, στην δεύτερη, τρίτη εβδομάδα έξοδος για κρασιά, μπύρες τσίπουρα, ούζα ή ό,τι άλλο "to know us better"... Λειτουργεί καταλυτικά, διευκολύνει την επικοινωνία και την αντοχή αμφότερων στη μακρά διάρκεια του προγράμματος.

Μάμα μία έκπληξης! Φυσικά εννοώ την ταινία, που είδα προχτές. Μια χαριτωμένη, διασκεδαστική και ανάλαφρη ταινιούλα για ένα καλοκαιρινό βράδυ. Γέλασα πολύ με τη χορωδία σε μερικά τραγούδια που ήταν γυναίκες του χωριού την ώρα που μαγείρευαν... Η εικόνα της Ελλάδας που παρουσιάζει, βέβαια, είναι λίγο "προπολεμική" αλλά τέλος πάντων...

Και φυσικά η εκτέλεση του the winner takes it all από τη Meryl Streep είναι εξαιρετική (μη σας πω ότι όλη η ταινία για μερικές τέτοιες στιγμές αξίζει)!!!

Και όταν έχεις δει το θεατρικό (μάμα μία ενθουσιασμού!) ευχαριστώ Βαγγέλη & Μαργαρίτα, -στο Badmington κιόλας, φαντάσου στο Λονδίνο- και έχεις πάρει τόση ενέργεια από τη "διαδραστική" ατμόσφαιρα σε σημείο να σηκώνεσαι και να χορεύεις (όχι μόνο εσύ αλλά και ο διπλανός παππούλης με τη σύζυγο του), ε τότε η ταινία φαντάζει λίγο μικρή...

Η μουσική κιτς, ρετρό, διαχρονική, όπως θέλετε πες τε τη, πάντως σίγουρα ανεβαστική και τελικά είναι αυτό που λένε ότι "δεν το πιστεύεις ότι όλα τα τραγουδια τα ξέρεις απέξω"...

Και για το τέλος ένα καλοκαιρινό abba δωράκι: (μάμα μία αγάπης!)

Abba-best

lemon, Ηλέκτρα, Λουτράκι...

2008-07-28T21:14:00.014+03:00

Σαββατοκύριακο στο Λουτράκι... 1 ώρα απόσταση, (κι άλλα 3/4 για να φτάσεις στη Λίμνη) είναι ό,τι πρέπει για να ξεφύγεις για λίγο από την πίεση και τη ρουτίνα της πόλης και των μαθημάτων...

Στην καρδιά της πόλης υπάρχει το lemon!
Υπέροχος κήπος με λεμονιές (εξ ου και το όνομα), υπέροχες γωνιές (ποικιλία φερ φορζέ, καναπέδες-κούνιες, πολυθρόνες-αιώρες -οι αγαπημένες μου), διακόσμηση με προσωπικό χαρακτήρα,υπέροχη μουσική, καθαρά ποτά, υπέροχα κοκτέιλ, υπέροχος Σωτήρης (στα μπόνους ότι είναι "ξάδελφος"). Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα, 60 λεπτά δρόμος από Πειραιά), μια εναλλακτική, φρέσκια πρόταση στα συνηθισμένα και βαρετά της παραλίας!

Άλλη μια έκπληξη όμως έκρυβε το Λουτράκι (κοσμοπολίτικο στέκι των παιδικών χρόνων και των ελληνικών ταινιών), κι αυτή ήταν η απλότητα, μοναδικότητα και γραφικότητα του θερινού κινηματογράφου Ηλέκτρα...

Πλάι στη θάλασσα (μια πλευρά του είναι ανοικτή και τη βλέπεις, φανάρια με κεράκια γύρω γύρω, καθόλου διαφημιστικές ταμπέλες, γιασεμιά και αγιόκλημα γύρω τριγύρω, μια χαρά. Το έργο δεν ήταν κακό Η άλλη ερωμένη του βασιλιά για θερινό σινεμά, αλλά το περιβάλλον εξαιρετικό.

in search of a midnight kiss...

2008-08-01T20:30:00.010+03:00

Αναζητώντας ένα φιλί τα μεσάνυχτα...

Τι εξαιρετική ταινία!!! αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά, ασπρόμαυρο, σύγχρονο και πολύ αληθινό για τις σχέσεις, τη ζωή, την καθημερινότητα... εξαιρετική φωτογραφία! πότε θα πάμε Νέα Υόρκη, είπαμε;;;

Το είδαμε την Τρίτη στο Ανεσις (μας την έσπασε λίγο η αναμονή για το ασανσέρ -τελικά ανεβήκαμε με τα πόδια- μας αποζημίωσαν οι μπαμπού καναπέδες και οι σεζλονγκ...).

Παίζεται και αυτή την εβδομάδα αλλά σε άλλα θερινά.
Ενθουσιώδης η κριτική των ειδικών στο πρώτο λινκ παραπάνω αλλά πραγματικά ήταν από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει τελευταία...

(η υπερδραστηριότητα στα ποστ, εξηγείται ενόψει διακοπών -επιτέλους- και τέλους των μαθημάτων-γιούπι, γιούπι, γιούπι...)