PLN: Δίκτυο Προσωπικής Μάθησης

PLN. Τι είν' τούτο και πού το βρήκαμε;

PLN= personal learning network = δίκτυο προσωπικής μάθησης.

Θα σας πω την προσωπική μου εμπειρία. Μετά τις διακοπές του καλοκαιριού και έχοντας λίγο περισσότερο χρόνο να βρίσκομαι στο να βρίσκομαι στο διαδίκτυο και να το ξαναπάρω λίγο πιο ζεστά, περνοδιάβαινα τις σελίδες. Ένας μέντορας να σε «χώσει» στα πράγματα πάντα

βοηθάει και ρώτησα τον κουμπάρο mcsotos για το twitter και μπήκα να δω πώς είναι και τι

είναι.Και «ρωτώντας πας στην Πόλη», και πού τη βρήκες αυτή την ωραία εφαρμογή κι αυτή την ωραία σελίδα και ποιους ακολουθείς, γιατί τους ακολουθείς, ποιοι είναι, (following) και οι άλλοι που σε ακολουθούν, σ’ αυτούς τι λες (followers); Και πάει λέγοντας.

Στην αρχή δεν είχα ιδέα. Έβλεπα pln στους τίτλους των μπλογκς και πήγαινα αλλού. «Θα το δω αργότερα», έλεγα. Και κάποια στιγμή, επειδή το έβλεπα ξανά και ξανά, αναρωτήθηκα τι είναι. Υπήρχαν μερικά ιστολόγια που το παρουσίαζαν με απλά και κατανοητά λόγια και κόλλησα.

Μιλάμε για μία τεράστια κοινότητα εκπαιδευτικών που μπορεί να στηρίξει την προσωπική σου επαγγελματική ανάπτυξη και το προσωπικό σου δίκτυο μάθησης.Είναι ένας τρόπος να επεκτείνεις τη γνώση σου και να μοιράσεις τη δική σου έξω από τα στενά όρια της τάξης σου και του σχολείου σου, για σένα, για τους μαθητές σου, για τους άλλους συναδέλφους.

Ας τα πάρουμε ένα ένα, όχι όλα μαζί. Ήδη με το να στήσεις ένα μπλογκ και να παρακολουθείς άλλα ιστολόγια στο blogroll είναι ένα βήμα pln. Παρακολουθείς συναδέλφους ή μη και ενημερώνεσαι σε ό,τι σε ενδιαφέρει. Άρα το’ χετε ήδη το πρώτο βήμα!

Ξυπνάς το πρωί και αντί να ανοίγεις την εφημερίδα, ανοίγεις τον υπολογιστή.

Ε, παρακάτω το κάνεις λίγο πιο παγκόσμιο. Βλέπεις συνδέσμους, εφαρμογές, σελίδες, νέα πράγματα. Μετά θέλεις να τα «σώσεις» όλα αυτά τα πολλά και ενδιαφέροντα –κατά πάσα πιθανότητα- που βλέπεις

στους άλλους και δεν μπορείς να μελετήσεις εκείνη τη στιγμή και τα αγαπημένα του browser

σου έχουν μπουκώσει.

Ψάχνεις να δεις λοιπόν τι είναι το delicious, το livebinders, το linkedin, το ning, τι να το κάνεις

το i-google και το google reader.

Και δειλά δειλά μπαίνεις σε ιστολόγια εκπαιδευτικών από τη Γερμανία, την Αγγλία, την Αμερική, τον Καναδά, (όχι όλων, ούτε πολλών) που μοιράζονται τις εμπειρίες τους στην τάξη, τις πηγές τους, τις παρουσιάσεις τους, τις εφαρμογές τους, τις δυσκολίες τους, τις αποτυχίες τους, τα project τους και είναι πρόθυμοι να σε εντάξουν στο δικό τους pln ή να σε βοηθήσουν να κατανοήσεις και να βοηθηθείς. Σου αρέσουν, αρχίζεις να τους παρακολουθείς στο twitter, μπαίνεις στα ιστολόγια τους βλέπεις τι κάνουν.

Οκ, φαίνεται μεγάλο αλλά δεν είναι. Το μέτρο εξαρτάται από μας και ας ξεκινήσουμε με τα μικρά. Οκ, θέλει χρόνο και ψάξιμο, αλλά γρήγορα ξεσκαρτάρεις όσα σε ενδιαφέρουν και νιώθεις πως μαθαίνεις και αναπτύσσεσαι χωρίς να μετακινείσαι και πολύ από το χώρο σου. Άλλωστε τίποτα δε γίνεται χωρίς κόπο και χρόνο.

Θα επανέλθω με επόμενη ανάρτηση για τα 5 βασικά και απλά βήματα για να ξεκινήσεις το δικό σου pln, το δικό σου δίκτυο προσωπικής μάθησης.

Για τώρα σας παρουσιάζω μία 2λεπτη συνέντευξη του Tom Whitby ενός 70άρη συνταξιούχου καθηγητή αγγλικών, "rock star" της εκπαίδευσης όπως τον αποκαλούν, με 34 χρόνια προϋπηρεσίας που εξηγεί τι είναι το pln και πώς το αξιοποιεί ο ίδιος και για ποιον… Τη συνέντευξη την έδωσε σε ένα συνέδριο για το twitter που έγινε στο Los Angeles, στις 27-28 Οκτωβρίου. Δυο μέρες παλεύω να βάλω υπότιτλους με το transyoutube και δεν τα κατάφερα και απηύδησα στην κυριολεξία, (δε σταματάμε να μαθαίνουμε, και τίποτα δεν ξέρουμε στην ουσία... δια βίου μάθηση και τέτοια, ξέρετε...). Σας έχω όμως από κάτω το περιεχόμενο των δηλώσεών του- γιατί τη μετάφραση την έκανα...-μην πάει τσάμπα.

Ερώτηση: Πώς χρησιμοποιείτε το twitter;

"Χρησιμοποιώ το twitter για να αναπτύξω ένα pln, δηλαδή ένα δίκτυο προσωπικής μάθησης. Το twitter για τους εκπαιδευτικούς είναι λίγο διαφορετικό. Αντιστεκόμαστε στην αντίληψη ότι οι άνθρωποι γράφουν στο twitter πότε ήπιαν καφέ, πότε πήγαν στο μπάνιο ή πότε έπαιξαν με τα παιδιά τους.

Για τους εκπαιδευτικούς το twitter υπάρχει για να ανταλλάσσουμε πληροφορίες με άλλους εκπαιδευτικούς. Αυτό το επάγγελμα απαιτεί έναν αναστοχασμό. Χρειάζεται να αξιολογήσεις τι έχεις κάνει, για να κάνεις τις αλλαγές σου και να γίνεις καλύτερος. Συχνά μέχρι τώρα οι συνάδελφοι δεν είχαν με ποιον να μοιραστούν τις ιδέες τους. Αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα είναι η ανταλλαγή πληροφοριών με άλλους εκπαιδευτικούς σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έχω μια ομάδα 2500 εκπαιδευτικών οι οποίοι, όταν έχω μια ερώτηση, την αναρτώ και δέχομαι πολλές και διαφορετικές απαντήσεις.

Και αναπτύσσουμε όλο και περισσότερες συνδέσεις, μεγαλύτερη συνεργασία, δουλεύουμε πάνω σε μαθήματα μαζί, και κάνουμε αυτό που λέμε Edchat = εκπαιδευτική κουβεντούλα.

Edchat είναι μια εκπαδευτική συζήτηση κάθε Τρίτη βράδυ στο twitter για την Αμερική, και Τρίτη μεσημέρα για Ευρώπη και Ασία. Μάλιστα ήρθαμε κάποια στιγμή, στα 5 πρώτα θέματα του twitter, μόνο με τη συζήτηση που είχαμε.

Είναι κάτι καινούριο και διαρκώς αναπτύσσεται. Χρειάστηκε ακόμη να ξεκινήσουμε μία πλατφόρμα ning γιατί υπήρξε ανάγκη να συγκεντρώσουμε κάπου όλη αυτή την πληροφορία. Ξεκινήσαμε λοιπόν αυτή την ομάδα ning και μέσα στην πρώτη εβδομάδα είχαμε 600 μέλη παρέχοντας τις πληροφορίες που είχαμε από το twitter."

Ερώτηση: Ποια είναι η νούμερο 1 συμβουλή που θα δίνατε στους εκπαιδευτικούς ώστε να αξιοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα (social media);

"Τα κοινωνικά δίκτυα με διευκολύνουν ως εκπαιδευτικό, να διδάξω τους μαθητές μου πέρα από αυτό που δε γνωρίζω. Δεν έχουν όρια. Ως εκπαιδευτικός ξέρω πέντε πράγματα κι αυτά είναι όλα όσα μπορώ να τους διδάξω. Αλλά αυτά δεν είναι αρκετά για αυτά που θα χρειαστούν για το μέλλον τους, γιατί διδάσκω όσα γνωρίζω και αυτά πάνε πίσω 34 χρόνια.

Οι μαθητές χρειάζονται γνώση για τα επόμενα 34 χρόνια και όχι για τα προηγούμενα. Πρέπει λοιπόν να ακολουθήσουν μία δια βίου μάθηση και χρειάζονται τα κοινωνικά δίκτυα για να συγκεντρώνουν αυτές τις πληροφορίες, να ανταλλάσσουν ιδέες και να συνεργάζονται με τους συναδέλφους τους."

Ελπίζω να μην σας ζάλισα. Καλό μήνα!

(Το Ψυχή Βαθιά είναι ε, εντάξει... Το κορίτσι με το τατουάζ είναι φοβερό θρίλερ! δεν ήξερα ότι ο πρωτότυπος σουηδικός τίτλος είναι "άνδρες που μισούν τις γυναίκες".) Αξίζει!