PLN: μέρος II

Μια εισαγωγή για το PLN έχουμε ήδη κάνει. (PLN: δίκτυο προσωπικής μάθησης). Σήμερα, παίζουμε με τους τρόπους που μπορούμε να ξεκινήσουμε το δίκτυο προσωπικής μας μάθησης, το PLN μας.

1. Το πρώτο βήμα το ξέρετε. Έχετε mail και ανοίγετε ένα ιστολόγιο, μπλογκ που να αφορά αυτό που κάνετε. Συνδεθείτε και βρείτε ένα επαγγελματικό κοινωνικό δίκτυο. Μέσα στον τελευταίο μήνα μπήκα στο classroom 2.0, (για εκπαιδευτικούς που αξιοποιούν το web2.0), το educators PLN (αυτό που ίδρυσε ο Tom Whitby για την προσωπική επαγγελματική ανάπτυξη), πολύ πρόσφατα το virtual round table (γιατί θέλω να πάρω μερος σε ένα online συνέδριο την Παρασκευή, θα σας πω πώς ήταν) και το ελληνικότατο Εκπαιδευτικό Δίκτυο ΤΠΕ-Ε (για την ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση) στο οποίο φιλοδοξούμε και ο ιδρυτής του αλλά και οι υπόλοιποι να αναπτύξουμε ένα δίκτυο επαγγελματικής ανάπτυξης, συζήτησης, αναζήτησης εφαρμογών, πηγών, να συνεργαστούμε με τους συναδέλφους που έχουν ήδηεπιμορφωθεί ή θα επιμορφώσουμε και όποιον άλλον έχει τα ίδια ενδιαφέροντα.
   
   

2. Επιλέξτε 5 ιστολόγια- μπλογκς που σας αρέσουν και σας κάνουν κλικ και αρχίστε να τα παρακολουθείτε. Αν φτιάξετε ιστολόγιο τα βάζετε στο blogroll ή αλλιώς λίστα των ιστολογίων μου, όπως βλέπετε και στο δικό μου, κάτω κάτω κάτω δεξιά (Ars Longa vita Brevis, Αρισμαρί, terracomputerata, κ.α) με τίτλο και γεύση για τα νέα τους θέματα. Όσα ανανεώνουν το περιεχόμενο τους μπαίνουν πρώτα. Παράλληλα θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε σελίδες και συναδέλφους του εξωτερικού όπως το tedtalks, το tedxathens το ελληνικό του μέλος, τo teacher reboot camp (shelly terrel), Free technology for teachers, Larry Ferlazzo, Cool cat teacher, web 2.0 classroom (Steven Anderson) και διάφορους άλλους που σιγά σιγά θα ανακαλύπτετε.

3. Και πώς θα τους παρακολουθείτε όλους αυτούς; Ξεκινήστε έναν iGoogle λογαριασμό. Με το mail σας όπου και να το χετε (όχι μόνο gmail, αλλά και yahoo, hotmail, outlook -το δικό μου είναι στο yahoo). Το iGoogle είναι εφαρμογή του google σαν εφημερίδα. Η πρώτη του σελίδα μπορεί να έχει ειδήσεις από ελληνικές σελίδες (Nαυτεμπορική κ.α). Μπορείτε όμως να τη διαμορφώσετε όπως εσείς θέλετε και να φτιάξετε και άλλες καρτέλες και να βάλετε ενημέρωση από τα μπλογκς που παρακολουθείτε, είτε ως ειδήσεις, είτε να τα παρακολουθείτε μέσω του Google Reader και να το βάλετε κι αυτό στο igoogle σας. Μη βάλετε πολλά. Τα πέντε μπλογκς αρκούν για το ξεκίνημα. Ξεκινήστε με κάτι και μετά μόνοι σας θα το ψάξετε, είμαι σίγουρη.
   

4. Στα ιστολόγια που μπαίνετε, αν κάτι σας αρέσει, σας βοήθησε ή σας ικανοποίησε, μπείτε στον κόπο να κάνετε ένα σχόλιο. Και από προσωπική εμπειρία αλλά και το διαβάζω κι αλλού, ακόμη κι αν οι στατιστικές δείχνουν ότι 5 άνθρωποι σε βλέπουν, νιώθεις αλλιώς όταν σχολιάζουν τις αναρτήσεις σου. Κατά βάση, χαίρεσαι γιατί σημαίνει ότι κάποιος όχι μόνο σε βλέπει αλλά εκφράζει και την άποψή του.

5. Άφησα για τελευταίο βήμα, το να μπείτε στο Twitter. Όχι για κουτσομπολιό όπως έλεγε και ο Tom Whitby στην άλλη ανάρτηση, αλλά για εκπαιδευτικούς λόγους. Ξεκινάς με έναν και βλέπεις ποιους αυτός ακολουθεί... Μετά αρχίζεις να ακολουθείς 5-6 εκπαιδευτικούς που σου αρέσουν. Στο twitter γίνεται microblogging, δηλαδή ό,τι έχει κάποιος να σου πει ή να πεις εσύ, γράφεται μόνο με 140 χαρακτήρες. Μερικές ιδέες είναι ο terryfreedman, o tomwhitby, Lucy Gray/elemenous, Angela Maiers.

Θα επανέλθω με επόμενη ανάρτηση για 2 θέματα που προέκυψαν την ώρα που έγραφα το ποστ. Το ένα είναι πώς διαχειρίζεσαι όλες αυτές τις σελίδες και τις πηγές που βρίσκεις όταν τα αγαπημένα του browser σου δεν τα βρίσκεις όπως και να'χει, (έψαχνα κάτι 10 λεπτά- τελικά το βρήκα) και το άλλο θέμα είναι πώς να βρείτε περισσότερους συναδέλφους στο twitter και να το διαχειριστείτε όλο αυτό για το δίκτυο προσωπικής σας μάθησης.

Δε λέω πώς είναι όλα εύκολα. Βήμα βήμα πάμε.

Αλλά, δεν αξίζει πραγματικά να αξιοποιήσουμε το διαδίκτυο για τη δια βίου μάθηση μας, για την προσωπική μας εξέλιξη και για να μοιραζόμαστε πράγματα;

Έλεος πια με τα κλειδωμένα αρχεία, τους κωδικούς, και όλη τη μυστικοπάθεια του «να μη δει κανείς τι κάνω στην τάξη μου γιατί θα με αντιγράψει και θα μου πάρει τη δόξα».

Το διαδίκτυο είναι εργαλείο και όχι αυτοσκοπός. Είναι μέσο για να πετύχουμε τους στόχους μας τους παιδαγωγικούς, τους διδακτικούς. Οι εξελίξεις μάς προλαβαίνουν και μάς αφήνουν πίσω, κι εμείς κοιτάμε αυτά που δε θα μπορούμε να δώσουμε στους μαθητές μας γιατί θα τα ξέρουν ήδη πολύ καλύτερα.

Η γνώση πρέπει να μοιράζεται, γιατί θες δε θες μοιράζεται. Εσύ δεν θα είσαι εκεί.

Το βιντεάκι που ακολουθεί δείχνει αυτό ακριβώς.

Find more videos like this on EFL CLASSROOM 2.0

Οι μαθητές μας θα είναι έτοιμοι. Εμείς;;;