Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Εκπαιδευτικά Σενάρια Open Discovery Space 2014-15


Λίγα λόγια για το έργο
Το έργο Open Discovery Space αποτελεί μια συντονισμένη πανευρωπαϊκή προσπάθεια με στόχο την ενθάρρυνση και υποστήριξη των σχολείων της Ευρώπης στην εισαγωγή της καινοτομίας και της λογικής των Καλών Πρακτικών, καθώς και στην αξιοποίηση ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού στη διδασκαλία. Στο πλαίσιο του Open Discovery Space δημιουργείται μια πολύγλωσση πύλη κοινωνικής δικτύωσης, που αποτελεί ενιαίο σημείο πρόσβασης για τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς στους ψηφιακούς εκπαιδευτικούς πόρους πολλών Ευρωπαϊκών Αποθετηρίων εκπαιδευτικού υλικού, όπως το «Φωτόδεντρο». Ειδικότερα, το Open Discovery Space παρέχει στον εκπαιδευτικό μια υπερσύγχρονη μηχανή αναζήτησης εκπαιδευτικού υλικού, καθώς και τα κατάλληλα εργαλεία για να δημιουργήσει, να αποθηκεύσει και να μοιραστεί με άλλους τα δικά του εκπαιδευτικά σχέδια και σενάρια. Πέρα από εκπαιδευτικό υλικό, το Open Discovery Space δίνει τη δυνατότητα σε κάθε σχολείο να δημιουργήσει γρήγορα, εύκολα και χωρίς κόστος τη δική του σχολική πύλη ή στον κάθε εκπαιδευτικό να αναπτύξει τη δική του εκπαιδευτική κοινότητα. Τέλος, στην πύλη του Open Discovery Space λειτουργούν Ακαδημίες Εκπαιδευτικών και Γονέων με πλούσιο υλικό κατάρτισης.  
Ο Διαγωνισμός
Το Ευρωπαϊκό Έργο Open Discovery Space (ODS) και οι Έλληνες εταίροι,  Ελληνογερμανική Αγωγή, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών (ΙΤΥ) «Διόφαντος», Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΔΕΤ, Agro-know και Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), σας προσκαλούν στον εθνικό διαγωνισμό εκπαιδευτικού σεναρίου για το σχολικό έτος 2014-2015, με έπαθλο την επίσημη εθνική συμμετοχή στον διεθνή διαγωνισμό του ODS μεταξύ των 30 εταίρων του Έργου. Ο/η νικητής/τρια του διεθνούς διαγωνισμού θα λάβει ως έπαθλο μια υποτροφία για συμμετοχή στο Θερινό Σχολείο του Open Discovery Space, διάρκειας μίας εβδομάδας με όλα τα έξοδα, εγγραφής, μετακίνησης, διαμονής και διατροφής πλήρως καλυμμένα! 
Το θέμα του διαγωνισμού είναι «ανοιχτό». Οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να είναι εκπαιδευτικοί στην Πρωτοβάθμια ή Δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα 
(α). Επίσης, για τη δημιουργία και κατάθεση του σεναρίου είναι απαραίτητη η εγγραφή στην Πύλη του ODS (http://portal.opendiscoveryspace.eu/community/diagonismos-ekpaideytikoy-senarioy-open-discovery-space-2014-15-697749) και η χρήση του ψηφιακού εργαλείου δημιουργίας εκπαιδευτικού σεναρίου (authoring tool) του ODS 
(β)*. Η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των σεναρίων είναι η 1η Δεκεμβρίου 2014. Εδώ θα βρείτε το εγχειρίδιο χρήσης της Πύλης και του εργαλείου:http://portal.opendiscoveryspace.eu/training-academies   
Η κριτική επιτροπή θα συστηθεί από τους ελληνικούς εταίρους του ODS και θα αξιολογήσει τις συμμετοχές με βάση τα εξής ενδεικτικά κριτήρια/χαρακτηριστικά:

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Ars Longa, Vita Brevis

Δεν ξέρω πώς να αρχίσω. Ακόμα.
Δεν θέλω να κάνω επόμενη ανάρτηση πριν αναφερθώ σε αυτόν.
Και δεν έχω λόγια.
Δεν μου βγαίνουν.
Ούτε υπερβολικό κλάμα.
Μόνο θλίψη. Πολλή.
Πάντα το τέλος είναι απότομο. ξαφνικό. και δύσκολο.
Από τα στάδια τα γνωστά πού βρίσκομαι;
Είμαι στην άρνηση; προσπέρασα το θυμό; στο παζάρι; μήπως στην κατάθλιψη;
αποδοχή όχι.
Δεν βγαίνει απ'το μυαλό μου. Είναι εκεί και οι μνήμες και οι θύμησες. Οι περισσότερες, γιατί είναι πολλές. Να, δε θυμάμαι τι μας μαγείρεψε όταν πήγαμε τρεις φίλες στο εξοχικό για εκπαιδευτικές μπίζνες. Έτσι κι αλλιώς πάντα μαγείρευε τέλεια και τρώγαμε σούπερ.

Θυμάμαι όμως άλλα, τηλεφωνήματα, κουβέντες, συμβουλές, πειράγματα, εξομολογήσεις αμοιβαίες, κρασάκια, τσίπουρα, ούζα.
"-έλα κουμπαρούλη!
-τι κάνεις μπάρα; καλά είσαι; πώς πας;"
πρώτες σταθερές μιλιές, ασφαλείς διεργασίες για τη συνέχεια, 30 λεπτά τουλάχιστον τα νέα.

Σχεδόν ξεφύλλησα, ξανά ξεφύλλισα όλες τις αναρτήσεις του. Και είναι πολλές. Σημαντικές και καλές. Αφήνοντας να φανεί και το χιούμορ, και η ειρωνία και η αλήθεια. του.

Μου λείπει ήδη. Καιρό τώρα.
Του άρεσε το "όλα ανατρέπονται" που είχα βάλει κάποτε. Και ανατράπηκαν.
Δεν έχω λόγια. ελάχιστα.
Και τόσα που είπα πολλά είναι.
 

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Τα top 100 εργαλεία του 2014


Βγήκαν τα αποτελέσματα της έρευνας που κάθε χρόνο η Jane Hart εκδίδει. Φέτος οι συμμετοχές προέρχονται από 61 χώρες και 1031 επαγγελματίες εκπαιδευτικούς.
Δείτε και τις προηγούμενες λίστες !

Τα αποτελέσματα της φετινής χρονιάς συνοδεύονται και από μία ανάλυση της διάρκειας και αντοχής μερικών εργαλείων στο χρόνο μιας και το Διαδίκτυο είναι ήδη 25 ετών! Άρα πόσο έχει αλλάξει τον τρόπο που μαθαίνουμε;
Ποιο παραμένει στη λίστα, ποια είναι τα new entries? Μήπως να τους δώσουμε ευκαιρία; να αναθεωρήσουμε, να δοκιμάσουμε, να πειραματισθούμε;



Top 100 Tools for Learning 2014 from Jane Hart


Και η λίστα

2014 Top 100

1 - Twitter
2 - Google Docs/Drive
3 - YouTube
4 - PowerPoint
5 - Google Search
6 - WordPress
7 - Dropbox
8 - Evernote
9 - Facebook
10 - LinkedIn
11 - Google+ & Hangouts
12 - Moodle
13 - Prezi
14 - Pinterest
15 - Slideshare
16 - Blogger
17 - Word
18 - Wikipedia
19 - Feedly
20 - Diigo
21 - Articulate
22 - Audacity
23 - Camtasia
24 - Yammer
25 - Skype
26 - TED/TED Ed
27 - Google Chrome
28 - Google Scholar
29 - Scoopit
30 - Snagit
31 - Gmail
32 - Adobe Connect
33 - Adobe Captivate
34 - Flipboard
35 - Kindle (& App)
36 - Outlook
37 - iSpring
38 - Coursera
39 - Hootsuite
40 - Khan Academy
41 - Edmodo
42 - Adobe Photoshop
43 - Excel
44 - Google Maps
45 - Zite
46- Powtoon NEW
47 - iPad & Apps
48 - Padlet
49 - Pocket
50 - Udutu
51 - Tweetdeck
52 - Voicethread
53 - Explain Everything NEW
54 - Jing
55 - Flickr
56 - Nearpod NEW
57 - Keynote
58 - Quizlet
59 - Storify
60 - WebEx
61 - Mahara BACK
62 - SurveyMonkey
63 - iTunes
64 - Google Translate
65 - SharePoint
66 - Haiku Deck NEW
67 - IFTTT NEW
68 - OneNote
69 - Google Apps
70 - Poll Everywhere
71 - Blackboard Collaborate
72 - Socrative
73 - Wordle
74 - Notability NEW
75 - Google Sites
76 - Delicious
77 - Glogster EDU
78 - Canvas NEW
79 - Tumblr
80 - Vimeo
81 - Kahoot NEW
82 - OpenOffice
83 - WhatsApp
84 - Wikispaces
85 - Instagram NEW
86 - Pearltrees
87 - Easygenerator NEW
88 - Voki
89 - Lectora BACK
90 - EDpuzzle NEW
91 - Blackboard Learn
92 - Firefox
93 - Paperli
94 - TodaysMeet
95 - LINE NEW
96 - ProProfs Quizmaker
97 - Moovly NEW
98 - Schoology NEW
99 - Blendspace NEW
100 - Softchalk NEW
Ευχαριστώ Γιάννη Σουδία aka Ψηφιακή Τάξη  (κατά 1/2, το άλλο μισό Γρηγόρης Ζερβός) που το ανέφερες στο facebook και το είδα!

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Πάμε πάλι!

Πάμε πάλι! Καλή αρχή, καλή σχολική χρονιά!
Κάθε νέον ακαδημαϊκό έτος σκάνε μύτη διάφορες αναρτήσεις για το πώς να διαχειριστούμε την τάξη, την πειθαρχία- μέσα μας και έξω μας, οδηγοί επιβίωσης εκπαιδευτικών και άλλα παρόμοια.
Αυτό που είδα όμως, είχε μία σχετική διαφορά σε σύγκριση με κλασσικές οδηγίες τύπου "κάντε γιόγκα πριν το μάθημα", "κοιμηθείτε τα μεσημέρια" "αναπνεύστε και μετρήστε ως το 10" κλπ.

Οδηγίες δίνει μεν, αλλά λίγο διαφορετικές, που κατά πάσα πιθανότητα θα μπορούμε να τις ενσωματώσουμε πιο εύκολα στη διδασκαλία μας. Σίγουρα πιο έυκολα από το πώς να προετοιμαστούμε πνευματικά για τη νέα σχολική χρονιά όπως "άκου το σώμα σου", "ρώτα τον εαυτό σου πώς νιώθεις", "κάνε πρόβες κανένα όχι", "μάθε τον εαυτό σου", "ισορρόπησε δουλειά και οικογένεια" και άλλα που ωραία διαβάζονται αλλά μέχρι εκεί. Δε γίνονται. Δεν.

Εδώ πρόκειται για 7 ιδέες, παρουσιασμένες σε ένα πόστερ από τον Education Technology & Mobile Learning που αναρτά πολλές και καλές προτάσεις συχνά, ο οποίος το πήρε από τη σελίδα Reading Horizons.

Μου φάνηκαν καινούριες και διαφορετικές γι' αυτό είπα να ασχοληθώ μαζί τους:

1. Μέθοδος 10:2
Κάθε 10 λεπτά μάθημα δίνεις 2 λεπτά στους μαθητές να σκεφτούν τι άκουσαν/έμαθαν, να ρωτήσουν, να συζητήσουν αυτό που έγινε στην τάξη.
Για όσους παρασυρόμαστε από "τον οίστρο της έμπνευσης" ακούγεται καλό για να πιάσουμε τον παλμό της τάξης με μία μίνι ανατροφοδότηση και να συνειδητοποιήσουμε αν "το μήνυμα που εστάλη, ελήφθη". 

2. Κίνηση στο μάθημα
Αντί να απαντήσουν καθισμένοι στα θρανία τους οι μαθητές, τους ζητάμε να απαντήσουν πηγαίνοντας σε ένα σημείο της τάξης για το οποίο θα σηκωθούν από τη θέση τους. Στον πίνακα, στη βιβλιοθήκη, κοντά στο παράθυρο, ώστε να ενεργοποιηθεί και η κίνηση στη σκέψη και στη μάθηση.
 Μου φαίνεται καλή ιδέα για τους υπερκινητικούς μαθητές. Θα τους εκπλήξει ευχάριστα.

3. Βρείτε το ρυθμό
Σύμφωνα με αυτή τη σελίδα τη Reading Horizons και κάποιες έρευνες που παραθέτει, απομυθοποιείται η υπόθεση ότι η αργή διδασκαλία είναι και καλή διδασκαλία. Σύμφωνα με αυτές τις έρευνες ένας γρήγορος ρυθμός μαθήματος (με την προοπτική ότι δεν τους χάνεις και δε βλέπεις ανταπόκριση αγελάδας), επηρεάζει θετικά τους μαθητές, καθώς έχουν ευκαιρίες να ανταποκρίνονται να σκέφτονται, να εμπλέκονται, να βλέπουν και το όλον αντί για κομματάκι κομματάκι. 

4. Συχνή και αποτελεσματική ανατροφοδότηση
΄Οπως λέει και ο παιδαγωγικός οργανισμός Edutopia, η έγκαιρη και στοχευμένη, συγκεκριμένη ανατροφοδότηση των μαθητών κάνει τη διαφορά στη μάθησή τους, εδραιώνει τη γνώση που προσλαμβάνουν και μειώνει τις πιθανότητες να κάνουν πολλά λάθη. 
Feedback και πάλι feedback. 

5. Περιμένετε την απάντηση των μαθητών 5-7 δευτερόλεπτα!
Στη ροή του μαθήματος δεν περιμένουμε τόσο, δείτε το. 2 δευτερόλεπτα είναι το μαξιμουμ. Νομίζουμε ότι τρώει χρόνο αλλά δεν. Θα πρέπει να μετράμε από μέσα μας 1001-1002-1003-1004-1005-1006-1007 είναι η διάρκεια του δευτερολέπτου αν το πείτε. Κάνει διαφορά για το μαθητή, είναι αλήθεια. Του δίνει χρόνο να σκεφτεί και τον χαλαρώνει από την αγωνία. 

6. Ανακεφαλαίωση 3-2-1
Στο τέλος του μαθήματος, ως ανακεφαλαίωση, ζητάμε από τους μαθητές να γράψουν 3 πράγματα που έμαθαν στο μάθημα, 2 ενδιαφέροντα σημεία τα οποία θα μοιραστούν στην τάξη, και να θέσουν 1 ερώτηση προς απάντηση από τους άλλους για ό,τι έχει διδαχθεί εκείνη την ώρα.
Ακούγεται πολύ καλό, μπορεί να λειτουργήσει και ως παιχνίδι.

7. Ημιδομημένες φράσεις
Περιοδικά, κατά τη διάρκεια του μαθήματος, λέτε φράσεις μισές και τους αφήνετε να τις ολοκληρώσουν, δοκιμάζοντας την προσοχή τους και την εγρήγορσή τους. 
Συνήθως μοιάζουν απροετοίμαστοι στην αρχή ως αποχαυνωμένοι από τη διήγησή μας αλλά μόλις μπουν στο κόλπο θα το θεωρήσουν διασκεδαστικό. 




Αυτά λοιπόν, με θερμές ευχές για μία ήρεμη, πραγματικά νέα, καλή, υγιή, σταθερή σχολική χρονιά! 






Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Δείξε μου το δίκτυο σου να σου πω ποιος είσαι...

Στις 31 Μαΐου 2014 πρώην επιμορφούμενος μου, ο Πέτρος Χρυσοστομίδης, μου ζήτησε να συμμετέχω σε μια ημερίδα που οργάνωνε ο Σύλλογος Διδασκόντων του 10ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας προς τιμήν της διευθύντριας του κ. Ζενετζιδάκη Ξανθίππης που έβγαινε σε σύνταξη. 
Η εκδήλωση ήταν πολύ συγκινητική. Χωρίς να γνωρίζω την κ. Ζενετζιδάκη ποτέ πριν, κατάλαβα από την πολύ όμορφη και γνήσια εκδήλωση, το μέγεθος της προσφοράς, της καλοσύνης και της αγάπης που έδωσε και έλαβε στα πολλά χρόνια υπηρεσίας της στην εκπαίδευση. 
Οι άλλοι δύο ομιλητές ήταν η κ. Σουμάκη Ευγενία, παιδοψυχίατρος, ψυχοθεραπεύτρια-ψυχαναλύτρια, η οποία μίλησε εύγλωττα και παραστατικά για τη σχολική βία και το ρόλο του σχολείου και των εκπαιδευτικών στο φαινόμενο, και τον κ. Αλεβίζο Στέφανο, ψυχολόγο στο Χαμόγελο του Παιδιού που μίλησε για βιωματικές διαδραστικές δραστηριότητες πρόληψης, εξίσου πολύ ενδιαφέρον θέμα.
Κι εγώ; τι δουλειά είχα εκεί εγώ; Με τιμή δέχτηκα την πρόσκληση αλλά ... δύο θέματα για τη σχολική βία και το δικό μου Δίκτυο, πού κόλλαγε; Το ακροατήριο ήταν κυρίως εκπαιδευτικοί μεν αλλά φαινόταν αρχικά άσχετο το δικό μου θέμα. 
Από την άλλη στο διάστημα που μεσολάβησε από τις αρχές του μήνα μέχρι τις 31 της εκδήλωσης, δημιουργήθηκαν πολλές εσωτερικές αναθεωρήσεις ώστε να αμφισβητώ και μέσα μου το πώς λειτουργεί, τι παρέχει, τι είναι και πώς μπορεί να προσφέρει το Δίκτυο Προσωπικής Μάθησης στην εκπαίδευση και στους εκπαιδευτικούς μία καλύτερη προοπτική. Και όσο πλησίαζαν οι μέρες τόσο πιο δύσκολο μου φαινόταν. 
Ακούγοντας λοιπόν, τις πολύ ενδιαφέρουσες προηγούμενες ομιλίες οι οποίες εστίαζαν στην παρουσίαση του φαινομένου, στα αποτελέσματα, στα συναισθήματα των μαθητών, στην πρόληψη, σκέφτηκα ότι θα σώσω την κατάσταση (και την ομιλία μου) εστιάζοντας στον εκπαιδευτικό (μιας και το πιστεύω κιόλας).
Όλα ξεκινούν από τον εκπαιδευτικό. Τι εννοώ;

Νούμερο 1: Η καλά οργανωμένη τάξη (αποτέλεσμα συστηματικής και διαρκούς προετοιμασίας του εκπαιδευτικού) ΔΕΝ έχει προβλήματα συμπεριφοράς. (αξίωμα)

Νούμερο 2: Τα προβλήματα συμπεριφοράς (και κατ' επέκταση και το bullying) εξαρτώνται από τις ενέργεις πρόληψης του εκπαιδευτικού και δεν είναι ζήτημα πειθαρχικής στάσης (τι συνέπειες εφαρμόζω μετά το συμβάν) αλλά διδακτικής φύσης και προυποθέτουν την ενεργητική συμμετοχή όλων των μαθητών. 

Νούμερο 3: Το ζήτημα μας ή το ζήτημα του Δικτύου Προσωπικής Μάθησης δεν είναι η τεχνολογία. Είναι οι σχέσεις και η μάθηση. Γι αυτό επενδύουμε στην προσωπική και επαγγελματική μας ανάπτυξη. (όλοι οι αστέρες το κάνουν άλλωστε -διαφάνεια 21).

Κι έτσι προέκυψε αυτή η παρουσίαση:



Όλα συνδέονται τελικά, συμπέρασμα το οποίο επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά.
Ευχαριστώ Πέτρο για την τιμή.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

"Θα περάσει κι αυτό"

Καλό μήνα!

Πώς τα 'φερε ο καιρός να κάνω ανάρτηση μία το μήνα ούτε εγώ το ξέρω. Το ξέρω δηλαδή, αλλά αρνούμαι να το πιστέψω. Και το ξέρει και η Τερέζα που αναφέρει το Σωτήρη και μένα και την ευχαριστώ. 
Είναι γεγονός όμως ότι μερικές φορές χρειάζεται να αφουγκραζόμαστε και να σιωπούμε. 

Για να σκεφτόμαστε όσα έγιναν. Και αυτή τη χρονιά έγιναν πολλά- τη σχολική εννοώ, η ημερολογιακή συνεχίζεται και ποιος ξέρει τι μας επιφυλάσσει (ελπίζω για όλους μας μόνο τα καλύτερα).
Στους δεκά μήνες που ακολούθησαν την 1η Σεπτέμβρη, πέθανε ο μπαμπάς, πέθανε ο μπαμπάς κολλητής μου, πέθανε ο μπαμπάς αδερφικής κολλητής μου που μου είχε φερθεί και μένα σαν μπαμπάς, πέθανε πολύς κόσμος νέος και γηραιότερος -ίσως είναι η ηλικία (μου), ίσως είναι η εποχή. 

Από την άλλη, στο σχολείο, με τις εξαιρετικές μη μεταθέσεις και μη αποσπάσεις του υπουργού του τότε, ήρθε κόσμος στο σχολείο από την Άνω Ραχούλα, ταξιδεύοντας στην αρχή μέρες και μετά καθημερινά ώρες για να υπηρετήσει την οργανική του θέση. 

Μετά μπήκε το πρόγραμμα σε μία ροή, τη μία ώρα δασκάλα, την άλλη διευθύντρια, δε βαριέσαι, όλα γίνονται. 

Μετά γονείς που ξύπνησαν στραβά, δασκάλες που ξύπνησαν πιο στραβά, μικρο θεματάκια, εντάσεις, να περνάει ο καιρός να μην ησυχάζουμε βρε αδερφέ, γιατί άλλωστε; 

Πίνακες από δω σταλμένοι "χτες", της κακιάς ώρας πλατφόρμες (οικονομικές και ανέξοδες και εχθρικές προς το χρήστη) -μη βιαστείτε- δεν είναι μία είναι πολλές... "Αν μέχρι την Παρασκευή δεν τη συμπληρώσετε η ευθύνη είναι δική σας για τη μη ... συμπληρώστε ό,τι νομίζετε, (μετακίνηση, πληρωμή, εγγραφή, ύπαρξη των μαθητών κ.ο.κ)". Μια σπάθα πάνω από το κεφάλι μας για όλα. Γραφειοκρατία, διαβιβαστικά και τούμπαλιν.

Συνεχίζω:
Ένα θεματάκι παραπάνω να έχεις με μερικούς δασκάλους -και μεις είχαμε με αρκετούς -βλέπετε η φαεινή ιδέα του υπουργού να "ξεμπροστιάσει" όσους κράταγαν θέσεις στα γραφεία για έτη ήταν εξαιρετική σε βάρος των μαθητών αλλά και των υπολοίπων στη σχολική κοινότητα, σου φτάνει και σου περισσεύει για να γίνει η χρονιά εκρηκτική. 

Ξεκίνησε και το Β επίπεδο (επί τη ευκαιρία να πω ότι δεν αξίζει τον κόπο για 1 μόριο να μπαίνετε στον κόπο- οι τεχνολογίες ως η λύση δια πάσαν νόσον θα περάσει, όπως η ομαδοσυνεργατική και η διαθεματικότητα και άλλα ανάλογα ρεύματα που στο παρελθόν αντιμετωπίστηκαν ως η πανάκεια του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος (#δενείναι, #not). Όπως δεν εφαρμόζουν όλοι οι εκπαιδευτικοί ομαδοσυνεργατική, έτσι θα είναι και με τις τεχνολογίες - μη ζορίζεστε και ζορίζετε και άλλους, νισάφι!)

Να μην παραλείψουμε και το κερασάκι στην τούρτα, δηλαδή την αξιολόγηση... θα γίνει δε θα γίνει, να γίνει, να μη γίνει, γιατί να γίνει, πώς να γίνει, τρομοκρατία από παντού, ποσόστωση, τόσο της %, όχι γίνεται για την τιμή (των όπλων), όχι να απεργήσουμε, όχι να δώσουμε στην έκθεση ασυναρτησίες εκθέτοντας τον εαυτό μας και το σχολείο μας -που υποθετικά στηρίζουμε και ενισχύουμε. 

Θα γίνει η αξιολόγηση, τελεία και παύλα. Όσο πιο νωρίς το καταλάβουμε τόσο πιο καλά θα προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα που αλλάζουν σχεδόν ανά μήνα. Καμία αλλαγή δε γίνεται εύκολα. Στο πετσί μας πια το ξέρουμε. 

Οι καταγγελίες δε... τσίχλα, από γονείς, από εκπαιδευτικούς, από συνδικαλιστές, από υποψήφιους δημάρχους!!! - α και οι διαγραφές παίζουν πολύ τελευταία προσέξτε!

Λίγο η υγεία των φίλων που ταρακουνάει και σένα και νιώθεις καλά όταν είναι και ο κύκλος σου καλά, λίγο ο καθόλου χρόνος για δικά σου πράγματα προσωπικά, ε θες να γράφω και συχνά ανάρτηση μετά;  για τί από όλα;
Και τα είπα και περιληπτικά κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Μην το πάρετε ως γκρίνια. Πάρτε το ως έναν ημερολογιακό αναστοχασμό, ως ένα χαστούκι και παράλληλα ως ένα μάθημα που πήρα (ίσως κι άλλοι) για το πώς θα πρέπει να πράξω, να νιώσω, να είμαι, παρακάτω στη ζωή. 

Στο τέλος καταλήγω και ευγνώμων -μη ξεχνάμε και το σύμπαν, ακούει- γιατί όλα αυτά προσδιορίζουν νέους στόχους, νέες αποφάσεις, νέα ρότα της καπετάνισσας για τα επόμενα κύματα που θα συναντήσουμε (στάνταρ).

 Σήμερα λοιπόν 1η μέρα της υπόλοιπης ζωής μας, κι αφού ξύπνησα πολύ πρωί και χάρηκα διάφορα όμορφα πράγματα (σχεδόν ξεχασμένα στην πίεση της εργασίας, της έκθεσης γενικής εκτίμησης, του e-student κλπ) βρήκα ένα μισάωρο να ακούσω την ομιλία της Τερέζας που έδωσε στη Θεσσαλονίκη πριν ένα μήνα. 
¨Η ιστορία γράφεται από τις παρέες" είπε και ¨Θα περάσει κι αυτό" υπονοώντας πολλά.

Απολαυστική, καυστική ως συνήθως, στο Συμπόσιο Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών "teAch" στο κολέγιο Ανατόλια στις 20/05/2014. Συστήνω την ομιλία ανεπιφύλακτα ως τροφή για σκέψη στους επιμορφούμενους του Β επιπέδου και σε όσους ενδιαφέρονται για το πώς και το τι των εκπαιδευτικών ιστολογίων (μην προσπεράσετε, τι δείκτη βάλατε ότι θα αξιοποιήσετε του χρόνου; μήπως σχολική ιστοσελίδα-ιστότοπο;) 
Καλή ξεκούραση!

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

The internet in a minute


internet in one minute

Κάθε εξάμηνο πλέον βλέπουμε τη ραγδαία αύξηση της δικτύωσης στο Δίκτυο.































Σε 1 λεπτό: 
  • γίνονται πάνω από 4.000.000 αναζητήσεις στη Google
  • μεταφορτώνονται 71 ώρες νέων βίντεο στο Youtube
  • καρφιτσώνονται 3.472 φωτογραφίες στο Pinterest
  • μοιράζονται 2.460.000 αναρτήσεις  στο Facebook
  • μοιράζονται 277.000 tweets στο  Τwitter
  • "Κατεβαίνουν" 48000 εφαρμογές από την Apple
  • Η παγκόσμια Διαδικτυακή κοινότητα αυξήθηκε κατά 14,3% από το 2011-2013 και τώρα αποτελεί 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι.
Αυτά γράφει ο Educational Technology  και σε παλαιότερη ανάρτηση (του Ιουλίου του 2013) μπορείτε να κάνετε τη σύγκριση...



Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Η δύναμη της καλοσύνης

Χρόνια τώρα, ακολουθώ φανατικά το ιστολόγιο της Maria Popova με εξαιρετικές θεματικές με άξονα τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία, την τέχνη, τη συγγραφή και κάθε ανάρτησή της είναι μοναδική. 


Σήμερα έπεσα -γιατί ανεβάζει πολλά και για πολλούς συγγραφείς, ιστορικούς, επιστήμονες, καλλιτέχνες- πάνω σε μία ανάρτηση για την καλοσύνη.
Ο George Saunders, συγγραφέας, σε μία τελετή αποφοίτησης του Πανεπιστημίου των Συρακουσών έδωσε μία ομιλία μοναδικής σοφίας, μες στην οποία συμπεριέλαβε ένα κομμάτι που περιγράφει τη σημασία της καλοσύνης στη ζωή μας και πώς μετανιώνει για όλες τις αποτυχημένες στιγμές που δεν έδειξε καλοσύνη.
Το απόσπασμα εικονογραφήθηκε και το περιεχόμενο του παρατίθεται παρακάτω:




I’d say, as a goal in life, you could do worse than: Try to be kinder.

In seventh grade, this new kid joined our class. In the interest of confidentiality, her name will be “ELLEN.” ELLEN was small, shy. She wore these blue cat’s-eye glasses that, at the time, only old ladies wore. When nervous, which was pretty much always, she had a habit of taking a strand of hair into her mouth and chewing on it.
So she came to our school and our neighborhood, and was mostly ignored, occasionally teased (“Your hair taste good?” — that sort of thing). I could see this hurt her. I still remember the way she’d look after such an insult: eyes cast down, a little gut-kicked, as if, having just been reminded of her place in things, she was trying, as much as possible, to disappear. After awhile she’d drift away, hair-strand still in her mouth. At home, I imagined, after school, her mother would say, you know: “How was your day, sweetie?” and she’d say, “Oh, fine.” And her mother would say, “Making any friends?” and she’d go, “Sure, lots.”
Sometimes I’d see her hanging around alone in her front yard, as if afraid to leave it.
And then — they moved. That was it. No tragedy, no big final hazing.
One day she was there, next day she wasn’t.
End of story.
Now, why do I regret that? Why, forty-two years later, am I still thinking about it? Relative to most of the other kids, I was actually pretty nice to her. I never said an unkind word to her. In fact, I sometimes even (mildly) defended her.
But still. It bothers me.
So here’s something I know to be true, although it’s a little corny, and I don’t quite know what to do with it:
What I regret most in my life are failures of kindness.
Those moments when another human being was there, in front of me, suffering, and I responded … sensibly. Reservedly. Mildly.
Or, to look at it from the other end of the telescope: Who, in your life, do you remember most fondly, with the most undeniable feelings of warmth?
Those who were kindest to you, I bet.
But kindness, it turns out, is hard — it starts out all rainbows and puppy dogs, and expands to include . . . well, everything."